چه در زمان حيات و چه پس از ممات همواره در معرض اين گونه حملات و تهمتها و خدنگ مكر و نفاق بسر مىبرده است . در زمان حيات نامههاى سراسر فحش و ناسزا با الفاظ ركيكى كه فقط در شأنيّت يك منحطّ اخلاقى از زمرهء اوباش مىباشد براى ايشان مىفرستادند و معلوم بود كه انشاء و كيفيّت تركيب كلمات از اشخاص به ظاهر اهل علم صدور يافته است ، نه افراد عادّى .
يكى در كتاب خود كلام متين و استوار ايشان را دربارهء استاد سلوكى خويش مرحوم آية الله العظمى حاج شيخ محمّد جواد انصارى همدانى - قدّس الله سرّه العزيز - كه فرمودند :
من هر گاه به اين مرد بزرگ نظر مىاندختم گوئى به پيامبر نظر انداختهام
را به باد استهزاء و سخره مىگيرد و با تمسّك به حكايتى از مرحوم انصارى درباره يكى از عرفاء بالله و اولياى الهى به نام معصوم علىشاه دكنى آن مرحوم را مورد طعنه و سخريّه خويش قرار مىدهد و با ادعاء اينكه اين شخص ( معصوم علىشاه ) كه از هند به ايران آمده است و در آن زمان هند تحت استعمار انگليس جواسيس خود را در صورتها و اشكال مختلف به بلاد اسلامى گسيل مىداشت ، بنابراين معصوم علىشاه نيز بايد جاسوس انگليس باشد كه براى اجراء و ايفاء نقشههاى مستعمرين و گلآلود نمودن آب به ايران مأموريت يافته است .
مگر هر كس از هند به ايران بيايد الزاماً بايد جاسوس انگليس باشد ؟ اينان با تركيب و امتزاج هر رطب و يابسى سعى در تحريف حقائق و اخفاء نور هدايت و كتمان آثار حيات بخش و احياء كننده روح و روان اولياى الهى دارند و به هر وسيلهاى از نشر آثار و احياء ذكر آنان جلوگيرى به عمل مىآورند .
كلام آية الله خامنهاى درباره حضرت علامه طهرانى رحمة الله عليه
روزى پس از ارتحال مرحوم والد - قدّس سره - به اتّفاق ساير اخوان در محضر آية الله خامنهاى - مدّ ظله - بوديم . ايشان در ضمن صحبت مطلبى را از