( بيش از يكهزار و دويست سال پيش ) صدور يافته ، پس از قابليّت استناد و دلالت ساقط شده است ، كلامى است پوچ و چرند . زيرا انسان هيچگاه نمىتواند تاريخ را فراموش نمايد و آن را از دائره تجزيه و تحليل بيرون براند ، و بر آن حكم بطلان و عدم نمايد .
و اگر مقصود آن است كه دلالت و حجيّت آن احاديث و آثار چون در زمان گذشته صادر شده است ، براى نسل فعلى كه در شرائطى متفاوت و تحوّلاتى با اختلاف بنيادين و اساسى از آن شرائط و تحوّلات هزار و چهارصد سال پيش به سر مىبرد ، ديگر جائى ندارد ، و به عبارت ديگر ، اگر مصادر وحى و شريعت اكنون زنده مىبودند و در مقام نشر و تبيين تكاليف و احكام مىپرداختند ، احاديث و احكامى مغاير با آن روايات و مسايل گذشته مطرح مىنمودند . و چنانچه گفته شد : مثلًا منشور سازمان حقوق بشر را ، مرجع و مدرك براى تدوين احكام جديد ، جهت نسل فعلى قرار مىدادند . و به آن عمل مىنمودند . از باب نمونه : از آنجا كه فرهنگ مشعشع و متعالى انسان امروز ، حكم قصاص و اعدام را به دور از شؤون انسانى و بشر متكامل فعلى مىداند ، اين تكليف گرچه در شرائط تدوين خود شايد از ارزش و اعتبار ويژهاى برخوردار بود ، امّا اكنون ديگر آن اعتبار و تقدّس از ميان رفته است و در شرائط جديد ، محكوم به زوال و اضمحلال است و بايد از صحنهء تقنين قوانين حذف گردد . و بر اين اساس ، انسان ناپاك و ددمنشى كه دستش به خون افراد بىگناه آغشته شده از حيطهء قانون آزادانه رهائى مىيابد و در همان حال با شليك موشك به هواپيماى مسافربرى و قطعه قطعه شدن اجساد ، جان صدها نفر انسان بىگناه گرفته مىشود و هيچ مسألهاى هم به وجود نمىآيد و هيچ اعتراضى به عنوان مخالفت با حقوق بشر و يا ناسازگارى اين جنايت فجيع با فرهنگ و رشد عقلانى بشر امروز ، از كسى بلند نمىشود .
افق وحى (نقد نظريه دكتر عبد الكريم سروش درباره وحى) (فارسى) — صفحة 383
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٣٨٣