مىگيرد . ( البته اين نه به معناى آن است كه در ساير مواقع چنين نيست ، بلكه براى انسان كاملًا اين نكته مشهود است . )
مرحوم علّامه طباطبائى - رضوان الله عليه - مىفرمودند :
تا زمانى كه انسان از جهت مراقبه و إعمال خلوص و تطبيق امور بر وفق ما يرضى الله تعالى اهمال ورزد ، در تجلّى حقائق علميّه بر قلب خود به واسطه فكر و تعقّل ، اخلال ورزيده است و به هر ميزانى كه انسان به مسأله مراقبه سلوكيّه اهتمام داشته باشد ، فكر و عقل و قلب او در وصول به نتائج علميّه و نوريّه صائبتر و نافذتر خواهد بود . و خود من ( مرحوم علّامه ) هر روز كه مراقبهام بيشتر و اهتمامم به تحصيل رضاى الهى دقيقتر و رقيقتر باشد ، در هنگام مطالعه كتب علمى و نيز بروز مكاشفات روحانيّه در نيمههاى شب ، موفّقتر و مورد عنايتتر مىباشم .
و لذا در آيه شريفه 282 سورهء بقره مىفرمايد :
وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ يُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ عَليم [ 1 ]
« كسى كه داراى ملكه تقوى باشد خداوند از علم خود بر او افاضه مىنمايد و خداوند به هر چيزى علم دارد . » و اين مسأله از قضاياى بديهيّهء قياساتها معها در بين ارباب بصيرت گرديده است كه شرط ورود واردات عقليّه و قلبيّه تقوى و اخلاص در فكر و عمل است و بدون آن هيچ افاضهاى از جانب ربّ ودود بر ذهن و قلب انسان واقع نخواهد شد .
و اين نكته كه : « پيامبر الهى چون واردات قلبيّه خود را از عالم غيب مشاهده مىنمود نه از جانب خود ، لذا به آن حجيّت داده و مورد پذيرش قرار مىداد و نيز در صورت تكليف به مردم ابلاغ مىنمود و آن را به خداى متعال نسبت مىداد نه به خود » ، بايد تصحيح شود و گفته شود :
معنى حجيّت بخشيدن پيامبر اكرم به كشف حقائق ربوبى خويش
هامش
[ 1 ] - سوره البقره ( 2 ) ذيل آيه 282 .