ارتحال نفس مطهّرش به عالم بقاء داشت .
و بر اين اساس فرمود : حلال محمّد حلال است تا روز قيامت و حرام محمّد حرام است تا روز قيامت . [ 1 ] و اگر چنانچه رسول خدا اطّلاع تفصيلى بر جميع احكام نسبت به تمامى ازمنه و امكنه و شرائط نداشت ، بيان اين مطلب از ايشان نعوذ بالله خلاف مىنمود ، زيرا با توجّه به اختلاف شرائط و تبدّل احتمالى موضوع قطعاً حكم مترتّب بر آن نيز تغيير مىيافت .
و در اينجا است كه بايد به آن عدّهء از افراد بىاطّلاع و بىتجربه در مطالب علمى و مسايل كشفى و شهودى كه مدّعى تبدّل حرام و حلال در عصر كنونى مىباشند ، گوشزد نمود :
كار پاكان را قياس از خود مگير * گرچه باشد در نوشتن شير شير [ 2 ]
علم و اطلاع پيامبر اكرم مانند علوم ما حصولى نمىباشد
اينان تصوّر مىكنند كه علم و اطّلاع رسول خدا محصول تجربه زمان خويش و حوادث و جريانات موجود در ظرف زندگى و معاشرت با افراد آن زمان است و به عبارت ديگر علم و اطّلاع آن حضرت مانند علوم ما علم حصولى و تجربى است و نمىدانند كسى كه نسبت به ماوراء طبيعت اشراف و احاطه حاصل نموده است ، به غمزه مسألهآموز صد مدرّس خواهد شد . چنانچه تفصيل مطلب در مبحث علم و نيز وحى گذشت .
و بر اين اساس از آنجا كه عمر رسول خدا براى تبيين و تفسير همهء احكام كفايت نمىنموده است ، توضيح و بسط احكام نازله از ناحيه پروردگار بر قلب آن حضرت به عهدهء خلفاء او و اهل بيت گرامش ائمّه معصومين عليهمالسّلام سپرده شد و نفس قدسى حضرات معصومين به واسطه وحدت نوريّه با نفس ملكوتى رسول اكرم همان مدركات كلّيّه و احاطهء علمى و عينى نسبت به تكاليف شرعيّه را
هامش
[ 1 ] الكافى ، ج 1 ، ص 58 ، حديث 19 .
[ 2 ] مثنوى معنوى ، دفتر اول .