براى همه افراد به صدا درآورده است و از ناحيه ديگر نور اميد و روزنه هدايت و ارشاد را در پيشاپيش روى بشر قرار داده است . شكّى نيست كه افعال و حركات انسان از اراده و خواست و هدف از قبل تعيين شده سرچشمه مىگيرد و طبيعتاً اهداف و غايات در صلاح و فساد متفاوت مىباشند ، شوق و ميل به هدف چه ارزشمند و چه فاقد ارزش ناشى از خطورات و تصوّرات ذهنى و غرائز نفسانى و صفات متفاوت انسان است .
موقعيّت انسان در فضاى روحانى و كششهاى نفحات سبحانى موجب پيدايش شوق و رغبت و ميل به اهداف و غايات و مقاصد پاك و نورانى و روحانى خواهد شد و تصوّرات و تصديقات او همه در راستاى رسيدن به اين نتيجه و هدف در ذهن او نقش مىبندد و آنچه از تصوّرات زشت و ناپسند در سر راه او قرار مىگيرد همه را با همان نور ايمان و ميل به هدف نورانى از ذهن خود دور مىسازد و به وسوسه افراد ناصالح و مطالب منتشره در اطراف و پيرامون خود توجّهى نمىنمايد و از دسيسهء خنّاسان و فتنه فتنهگران هراسى به خود راه نمىدهد و از تهديد و ارعاب خوفى نمىپذيرد و چشم و گوش و زبان و اعضاء خود را در خدمت تحصيل آن مقصد ارزشمند به كار مىگيرد ، در اين صورت است كه تأييد خداى متعال و توفيق او براى وصول به آن مقصد أعلى شامل حال او مىگردد و او را به آن مرتبه متوقّع و هدف منظور مىرساند و در اينجا آيه شريفه : اللَّهُ وَلِىُّ الَّذينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّور مصداق پيدا مىكند ، و آن ولايتى را كه خداى تعالى نسبت به مؤمنين اعمال مىكند در خارج صورت عينى مىيابد .
و امّا اگر انسان در موقعيّت متفاوت قرار گيرد و ارتباط نفس و قلب و سرّ او با پروردگار قطع شود و توجّه و حواسّش به سمت و سوى غير از خدا برود و در فكر و مخيّلهاش با ظواهر دنيا و مظاهر كثرت مأنوس گردد و قلب و ضمير
افق وحى (نقد نظريه دكتر عبد الكريم سروش درباره وحى) (فارسى) — صفحة 256
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٢٥٦