مظلوميّت سيّد الشّهداء در اين است كه كسى به حقيقت و روح و جان اين حادثه پى نبرده ، و از جاهل و عامى تا عالم و خبير همه و همه اين واقعه را از دريچهء نفس و روح آشفته و ناخالص و افكار كودكانه خود تفسير و توجيه مىكنند . عامى اين حادثه را به عنوان يك حادثه دلخراش و جانگداز مىنگرد ، و از اين روى بر سر و سينهء خود مىكوبد و اشك ماتم بر اين مصيبت از ديدگان مىافشاند . و بطور كلّى نكات عاطفى و احساسى اين حادثه آنچنان چشم و گوش و حواسّ او را به خود معطوف نموده است كه ديگر مجالى براى تأمّل و تفكّر در جنبهء حياتى و اساسى اين واقعه ، كه بر آن اساس تكوّن و تشكّل و هويّت واقعه كربلا نشأت گرفته است باقى نمىگذارد .
تحليل و بررسى تاريخ عاشوراء بعنوان واقعهاى احساسى و رنج و الم ظاهرى ، كه در يك طرف آن فرزند رسول خدا با اهل و عيالِ بىپناه خود و عدّهاى قليل از اصحاب و ياران مخلص ، و در طرف ديگر يزيد پليد و دنيا باوران ستم پيشه و غدّار كه در لشكرى انبوه براى هدم و محو نه مكتب رسول الله و مكتب ولايت ، بلكه براى قتل و نهب شخص آن حضرت و اهل بيتش قرار گرفته است ، ظلمى است فاحش و گناهى است نابخشودنى كه صاحب اين مصيبت با تمام وجود خود از آن مبرّى و منزّه است .
حادثه عاشوراء هرچه بود و در هر بُعد از جنايت و وقاحت قرار داشت بالأخره سپرى شد ، و گريه و ماتم بر امرى كه صدها سال از وقوع آن گذشته است چه دردى را دوا مىكند و چه نيازى را بر طرف
الأربعين في التراث الشيعي (اربعين در فرهنگ شيعه) (فارسى) — صفحة 53
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٥٣