مصالح اخروى آگاه بودند ، و ظلم به مظلومين را براى رضا و خرسندى ظالمين مدّ نظر قرار مىدادند . و آنها را به ارتكاب محرّمات و اتيان معاصى مىشناختند .
بنابراين با توجّه به مطالب فوق و عرفان يقينى از موقعيّت و حالات علمائشان و آنچه را كه به رأىالعين از ارتكاب محرّمات و فرو رفتن در اهويه باطله و منجلاب نفس امّاره و ترجيح و برترى رضاى خلق ستمكار بر رضا و خرسندى پروردگار و خلق محروم و ستمديده ، چارهاى جز حكم به فسق علمائشان و انحراف از مسير حقّ و ديانت و دورى جستن از ايشان و تبرّى از اعمال و رفتار آنان براى عوام يهود باقى نمىماند ؛ و اين حكم ضرورى و بديهى همچون آفتاب در مرئى و منظر و در قلب و جان و در فكر و انديشهء آنان مستقرّ و مبرهن بود . و ايشان مىدانستند كسى كه واجد اين صفات رذيله و اخلاق ذميمه مىباشد ، هيچگاه نمىتواند مطلب صدق و راستى را به خدا و وسائط بين خدا و خلق نسبت دهد . بنابراين انتساب احكام الهى به پروردگار و تبيين آنها براى مردم بر محور تطبيق و توفيق با مصالح و مفاسد دنيوى قرار مىگيرد ؛ اگر حكمى موافق با مصالح دنيوى آنان بود براى مردم بيان مىكردند ، و الّا آن را تحريف نموده خلاف آن را اعلام مىنمودند . بدين لحاظ ديگر چه اعتمادى و چه اتّكائى براى عوام يهود نسبت به اين دسته از علماء باقى مىماند ، و چگونه به خود جرأت مىدهند كه از اين گروه از علماء تقليد نمايند ؟ !
فلهذا خداوند متعال آنانرا مذمّت نمود و تقبيح فرمود كه : گرچه شما ادراك صحيحى از معارف و كتاب الهى نداشتيد ، و ميز بين حقّ و باطل از احكام و معارف براى شما مقدور نبود ، ولى مگر اعمال خلاف ديانت و كردار زشت و وقيح آنانرا نمىديديد ! و با عقل فطرى و سرمايه خدادادى به بوته امتحان و اختيار نمىگذارديد ! و قبح كردار آنان بر شما واضح و آشكار نمىگشت ! و مگر نمىدانستيد كه كلام ايشان عارى از حقيقت و واقعيّت است ، و نبايد بر ايشان اعتماد نمود ؟
و نبايد به دستورات و فرامين صادره از آنها كه تماماً خلاف واقع و خلاف
اسرار ملكوت (مقدمه شرح حديث عنوان بصرى از امام صادق ع) (فارسى) — صفحة 75
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٧٥