كَانُوا مِنْ ءَايَاتِ اللَهِ عَجَبًا . قُومُوا يَا أَصْحَابَ رَسُولِ اللَهِ حَتَّى تُسَلِّمُوا عَلَيْهِمْ ! فَعِنْدَ ذَلِكَ قَامَ أَبُوبَكْرٍ وَ عُمَرُ فَقَالَا : السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَ الرَّقِيمِ ! قَالَ : فَلَمْ يُجِبْهُمَا أَحَدٌ . قَالَ : فَقُمْنَا أَنَا وَ عَبْدُالرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ وَ قُلْنَا : السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَصْحَابَ الْكَهْفِ ! أَنَا خَادِمُ رَسُولِ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ فَلَمْ يُجِبْنَا أَحَدٌ .
فَعِنْدَ ذَلِكَ قَامَ الْإمَامُ عَلَيْهِ السَّلَامُ وَ قَالَ : السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَ الرَّقِيمِ الَّذِينَ كَانُوا مَنْ ءَايَاتِ اللَهِ عَجَبًا ! فَقَالُوا : وَ عَلَيْكَ السَّلَامُ يَا وَصِىَّ رَسُولِ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ رَحْمَةُ اللَهِ وَ بَرَكَاتُهُ . فَقَالَ : يَا أَصْحَابَ الْكَهْفِ ! أَلَّا رَدَدَتُمْ عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ ؟ قَالُوا : يَا خَلِيفَةَ رَسُولِ اللَهِ ! إنَّا فِتْيَةٌ ءَامَنُوا بِرَبِّهِمْ وَ زَادَهُمُ اللَهُ هُدًى ، وَ لَيْسَ مَعَنَا إذْنٌ بِرَدِّ السَّلَامِ إلَّا بِإذْنِ نَبِىٍّ أَوْ وَصِىِّ نَبِىٍّ وَ أَنْتَ وَصِىُّ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ وَ الْمُرْسَلِينَ وَ أَنْتَ خَاتَمُ الْأَوْصِيَآءِ .
« بدانيد ! روزى از قريهاى در بلاد شرق بنام عندف زيراندازى از پشم به رسم هديه پيشكش آوردند . رسول خدا مرا صدا زد و فرمود : حركت كن ، و أبوبكر و عمر و عثمان و طلحه و زبير و سعد و سعيد و عبدالرّحمن بن عوف زُهرى را حاضر كن .
رفتم و تمامى ايشان را نزد رسول خدا آوردم ، درحاليكه ابن عَمّ او علىّ بن أبىطالب كنار آن حضرت نشسته بود . حضرت به من فرمود : اى أنس ! اين زيرانداز را بگستران و همهء افراد را در آن جاى ده . سپس فرمود : خودت هم بنشين و از آنچه بر ايشان مىگذرد مرا آگاه كن . آنگاه خطاب به علىّ بن أبىطالب فرمود : اى علىّ ! به باد امر كن تا شما را بپرواز آورد . علىّ فرمود : اى باد ما را به پرواز آور ! ناگهان ديديم از زمين بلند شديم ؛ پيامبر درحاليكه ما را نظاره مىكرد فرمود : سفرى با بركت و ميمنت داشته باشيد .
همينطور باد ما را در آسمان برفراز زمين حركت مىداد كه ناگاه علىّ بن
اسرار ملكوت (مقدمه شرح حديث عنوان بصرى از امام صادق ع) (فارسى) — صفحة 59
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٥٩