راضى گردد . حضرت عبدالمطلّب فرستاد و شتران را حاضر كردند ، آنگاه ده شتر از ميان آنها جدا كرد و قرعه را بنام آنها و عبدالله انداخت ، قرعه بنام عبدالله در آمد .
باز ده شتر ديگر اضافه نمود و قرعه انداخت همينطور بنام عبدالله آمد . حضرت عبدالمطلّب براى بار سوم و چهارم و . . . تا رسيد به صد شتر ، در اين وقت قرعه بنام شتران درآمد . قريش چنان تكبيرى گفتند كه تمام كوههاى مكّه به لرزه درآمد .
حضرت عبدالمطلّب فرمود : نه ! بايد ببينم كه آيا قرعه واقعاً به نام شتران آمده است يا خير ؟ تا اينكه سه بار قرعه را تكرار كرد و هر بار بنام شتران آمد ؛ و در نوبت سوم كه قرعه ديگر بر شتران قرار گرفت ، زبير و ابوطالب و برادران آنها عبدالله را از زير دست و پاى عبدالمطلّب بيرون كشيدند و او را در آغوش خود جاى دادند ، درحاليكه پوست صورت او بواسطه تماس با زمين خراش برداشته بود ؛ و شروع كردند به بلند كردن او و بوسه بر او زدن و خاك را از سر و صورت و بدن او مىزدودند .
حضرت عبدالمطلّب نيز دستور داد تا صد شتر را در حزورة ذبح نمايند و حتّى يك شتر را از قلم نياندازند . »
پنج سنت حضرت عبدالمطلب عليه السّلام در دين اسلام وارد شده است
فَكَانَتْ لِعَبْدِ الْمُطَلِّبِ خَمْسٌ مِنَ السُّنَنِ أَجْرَاهَا اللَهُ عَزَّوَجَلَّ فِى الْإسلَامِ : حَرَّمَ نِسَآءَ الْآبَآءِ عَلَى الْأبْنَآءِ ؛ وَ سَنَّ الدِّيَةَ فِى الْقَتْلِ مِائَةً مِنَ الْإبِلِ ؛ وَ كَانَ يَطُوفُ بِالْبَيْتِ سَبْعَةَ أَشْوَاطٍ ؛ وَ وَجَدَ كَنْزًا فَأَخْرَجَ مِنْهُ الْخُمْسَ ؛ وَ سَمَّى زَمْزَمَ حِينَ حَفَرَهَا سِقَايَةَ الْحَآجِّ . وَ لَوْلَا أَنَّ عَمَلَ عَبْدِالْمُطَلِّبِ كَانَ حُجَّةً وَ أَنَّ عَزْمَهُ كَانَ عَلَى ذِبْحِ ابْنِهِ عَبْدِاللَهِ شَبِيهٌ بِعَزْمِ إبْرَاهِيمَ عَلَى ذِبْحِ ابْنِهِ اسْمَعِيلَ ، لَمَا افْتَخَرَ النَّبِىُّ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ بِالانْتِسَابِ إلَيْهَا لِأَجْلِ أَنَّهُمَا الذَّبِيحَانِ فِى قَوْلِهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ و ءَالِهِ وَ سَلَّمَ : أَنَا ابْنُ الذَّبِيحَيْنِ .
وَ الْعِلَّةُ الَّتِى مِنْ أَجْلِهَا دَفَعَ اللَهُ عَزَّوَجَلَّ الذِّبْحَ عَنْ اسْمَعِيلَ ، هِىَ الْعِلَّةُ الَّتِى مِنْ أَجْلِهَا دَفَعَ الذِّبْحَ عَنْ عَبْدِاللَهِ ؛ وَ هِىَ كَوْنُ النَّبِىِّ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ وَ الْأَئِمَّةِ الْمَعْصُومِينَ صَلَوَاتُ اللَهِ عَلَيْهِمْ فِى صُلْبَيْهِمَا ، فَبِبَرَكَةِ النَّبِىِّ صَلَّى اللَهُ