تشيّع و اعتقاد به خلافت و امامت و ولايت بلافصل مولى أميرالمؤمنين عليه السّلام از زمان حيات رسول خدا مورد توجّه و مطرح بوده است . چه اينكه پيامبر گرامى اسلام از به دو اعلان رسالت خود ، امامت و خلافت اميرالمؤمنين عليه السّلام را نيز قرين با دعوت خود متذكّر مىشد ، كه ابتداى آن با دعوت خويشان و بستگان خود پس از نزول آيه شريفه : « وَ أَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ » ،
[ 1 ] « بستگان نزديكت را از موضوع رسالت و بعثت خود مطّلع گردان » شروع شد و رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم صراحتاً در آن مجلس خلافت و امامت و وزارت أميرالمؤمنين علىّ بن أبىطالب را به همه اقوام و بستگان خود كه قريب چهل نفر بودند و در ميان آنها حضرت أبوطالب پدر اميرالمؤمنين عليه السّلام نيز حضور داشت اعلان نمود .
و همينطور در وقايع و موقعيّتهاى بسيارى نسبت به اين موضوع دائماً متذكّر مىشد ؛ و عبارت معروف : يَا عَلِىُّ ! أَنْتَ وَ شِيعَتُكَ هُمُ الْفَآئِزُونَ ، [ 2 ] « اى علىّ ! تو و پيروانت فقط رستگار و اهل نجات هستيد » بارها و بارها از زبان رسول خدا شنيده مىشد . و حتّى تصريح به اسامى خلفاء و ائمّه پس از خودش را نيز چنانچه در كتب عامّه و خاصّه مذكور است ، نموده است .
جابر بن عبدالله انصارى يكى از صحابه بزرگوار رسول اكرم و از افراد مورد اعتماد و وثوق شيعه و سنّى است كه دو طرف از او به جلالت شأن و عظمت نفس
هامش
[ 1 ] - سوره الشّعرآء ( 26 ) آيه 214 .
[ 2 ] - بدين مضمون با كمى اختلاف روايات كثيرهاى در مجامع روائى ما وارد شده است ؛ از آنجمله در بحار الأنوار ، ج 31 ، ص 380 و ارشاد القلوب ، ج 2 ، ص 262 اين گونه آمده است : قالَ لَه رَسولُ اللهِ : أنتَ و شيعَتُك هُم الفآئِزون . . . بدون لفظ « يا على » ؛ و در ارشاد القلوب ، ج 2 ، ص 423 و أمالى صدوق ، ص 23 ، مجلس چهارم اين گونه آمده است : يا علىّ شيعَتُك همُ الفآئِزونَ يومَ القيمَةِ . . . بدون لفظ « أنت » ؛ و در بحار الأنوار ، ج 38 ، ص 95 و دعائم الإسلام ، ج 1 ، ص 75 چنين آمده است : شيعةُ علىٍّ هُم الفآئِزونَ .