فرستادگان مشركين پس از وصول به حبشه براى ملاقات با نجاشى بسوى دربار رهسپار شدند و طبق عادت و رسم آن زمان در مقابل نجاشى به سجده افتادند و هدايا و تحف خود را تقديم نمودند .
داستانى از مرحوم علامه طهرانى در مورد مولى حسينقلى همدانى و قبول نكردن تحف اهدائى
در اينجا مناسب مىبينم داستانى را از مرحوم آية الحقّ و العرفان فخر العرفاء الربّانيّين و سند العلماء الالهيّين حضرت آية الله العظمى آخوند ملّا حسينقلى همدانى - رضوان الله عليه - از مرحوم والد - رضوان الله عليه - نقل نمايم :
مىگويند يكى از رؤوس طائفه صوفيه و فحول سلاسل طريقت براى مرحوم آخوند ملّا حسينقلى همدانى جعبهاى مملوّ از هدايا و تحف را به رسم پيشكش فرستاده بود و خود نيز پس از مدّتى به ديدار آن بزرگ تشرّف حاصل نموده بود ؛ و در جلسهاى كه جمعى از تلامذه آن مرحوم حضور داشته به زيارت و ملاقات ايشان مىرود . مرحوم آخوند وقتى به او نظر مىاندازند ، مىبينند كه شارب طويلى دارد به رسم اهل تصوّف و دراويش ، چه اينكه آنها معتقدند مولى علىّ عليه السّلام داراى شارب طويل و سبيلهاى بلندى بوده است ؛ و اقتداى خويش را بر آن جناب نيز براساس سنّتى حسنه كه عبارت از ترك كلام بيهوده و سكوت از سخن لغو مىباشد قرار دادهاند ؛ كأنّ اين شارب چون به روى دهان و لبها قرار مىگيرد از سخن بيهوده ، و نيز از لقمهء مشتبه جلوگيرى مىنمايد . و تمسّك به كلامى از جانب سيرهء آنحضرت نيز مىكنند كه :
وَ كَانَ عَلَيْهِ السَّلَامُ وَافِرَ السَّبَلَةِ . 1 « سبيلهاى آنحضرت پر پشت بوده است . »
هامش
1 - در اينجا مناسب است به بعضى از رواياتى كه در آنها نهى از بلند نمودن شارب شده است اشاره شود :
أ ) من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 127 ، حديث 307 : قالَ رسولُ اللهِ صلَّى اللهُ عَليهِ و آلهِ و سَلَّم : لا يطولَنَّ أحدُكم شارِبَه فإنَّ الشَّيطانَ يَتّخذُه مجنًّا يستتر به ؛ همين روايت با مختصر