عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود :
يُسْتَحَبُّ أَنْ تَقُولَ بَيْنَ الرُّكْنِ وَ الْحَجَرِ : اللَّهُمَّ ءَاتِنَا فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً وَ فِى الْأخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ ! وَ قَالَ : إنَّ مَلَكاً مُوَكَّلًا يَقُولُ : ءَامِينَ !
[ 1 ]
« مستحبّ است كه حاجى در هنگام طواف بين ركن يمانى و حجرالأسود بگويد :
خدايا در دنيا بما نيكى عطا فرما و در آخرت نيز نيكى عطا فرما ، و ما را از عذاب آتش حفظ فرما ! بعد حضرت فرمودند : ملكى از ملائكه پروردگار مىگويد : آمين ! »
و روايات عديده ديگرى نيز حاكى است كه شخص طائف مستحبّ است زبان او به ذكر اذكار خصوصاً صلوات بر محمّد و آل محمّد و ادعيه مأثوره مترنّم باشد و توجّه او به معانى اذكار و ادعيه متمركز گردد .
تفسير نادرست از قرار دادن كعبه در حين طواف در سمت چپ
حال چطور ممكن است شخصى هم دقيقاً متوجّه سمت كعبه باشد و هم به اذكار و توجّه به ادعيه مشغول گردد ؟ !
به عبارت ديگر : آيا مىشود انسان دقّت در سمتگيرى كعبه و محاذات دقيق شانه چپ با كعبه خصوصاً هنگام عبور از زاويه بيت الله را با توجّه تامّ به اذكار و خلوص نيّت و اشتغال به ياد محبوب جمع نمايد ؟
بديهى است پرداختن به ظاهر طواف و تفسير نادرست از محاذات مِنكَب أيسر با كعبه مكرّمه موجب تعطيل بالكلّيّه جميع حيثيّات و شؤون حاجى در هنگام اشتغال به اين فريضهء مهمّ خواهد شد ، و يكسره او را در اشتغال به محاسبه و دقّت در زاويههاى بيت الله ، و بالمآل عدم فهم و ادراك از حقيقت طواف و تعطيل قوا و حضور در محضر حضرت ربوبى وا مىدارد ؛ و طوافى را كه بايد كاملًا با حضور قلب و توجّه سرّ به مبدأ اعلى و انغمار در بحار انوار شهود و حضور حضرت حقّ باشد ، به يك عمل خشك و جامد و توخالى و ظاهرى بى محتوى مبدّل خواهد نمود . آيا
هامش
[ 1 ] - الكافى ، كتاب الحج ، باب الطواف و استلام الاركان ، حديث 7 ، ج 4 ، ص 408 .