ايشان را از گفتار زشت و سخن حرام باز نمىدارند ) . و همچنين در جاى ديگر از قرآن مىفرمايد : ( آن كسانى كه كافر شدند از بنىاسرائيل مورد لعن الهى قرار دارند ) .
تا اينجا كه مىفرمايد : ( بسيار زشت و ناپسند است كار ايشان ) . سپس حضرت مىفرمايد : علّت مذمّت خداوند و انتقاد از علماى آنها اينست كه آنها اعمال زشت و ناروا از حكّام ظالم و مستبدّان و مستكبران جامعه مشاهده مىكردند ، ولى در مقام دفع و سرزنش و ردع آنها بر نمىآمدند به دو جهت : جهت اوّل بواسطه طمع در منافع دنيوى و وصول به اميال شهوانى و هواهاى نفسانى بود كه از حكّام و اين گونه افراد نصيب ايشان مىگشت ؛ و جهت دوّم بواسطهء ترس از توبيخ و تهديد و بيم از تضييق و اعمال ناخوشايند آنان ؛ درحاليكه خداوند مىفرمايد : ( بيم و هراس از آنان به خود راه مدهيد و از من بترسيد ) . و در جائى ديگر خداى متعال مىفرمايد : ( جميع مردان و زنان مؤمن بعضى از ايشان اولياء بعضى ديگرند و صاحب امر و نهى و متولّى تربيت ديگرانند . مردم را امر به كار پسنديده مىكنند و از ورود در افعال زشت و قبيح برحذر مىدارند . )
در اينجا خداى متعال مسأله امر به معروف و نهى از منكر را به عنوان تكليف واجب و فريضهء الهى مطرح نموده است ؛ زيرا مىداند كه اگر اين دو فريضه انجام شود و بپاى داشته شود جميع تكاليف و احكام فريضهء الهى بپاى داشته خواهد شد ، چه آسان از آنها و چه مشكل از آنها . و علّت اين مسأله آنست كه امر به معروف و نهى از منكر دعوت به اسلام و تحكيم مبانى اسلام و پياده شدن دستورات و فرامين اسلام است ، در عين طرد تمام تعدّىها و كارهاى ظالمانه و قلدرانهاى كه تحقيقاً مىتواند اثر بسيار نامطلوب در روند اصلاحى جامعه بسوى صلاح و رشد و سعادت داشته باشد ، كه همانا آن مخالفت با زورگويان و تقسيم بهرههاى اجتماعى و ملّى به جميع اصناف ملّت بطور عادلانه و منافع ملّى در جهت صلاح جامعه نه در جهت مصالح فردى و شخصى و گروهى خاصّ ، و گرفتن صدقات و اموال زائد و
اسرار ملكوت (مقدمه شرح حديث عنوان بصرى از امام صادق ع) (فارسى) — صفحة 147
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص١٤٧