موعظه علامه طهرانى به طلاب در لزوم توأم نمودن علم و عمل و بيان علت تعطيلى حوزه نجف
حقير در اينجا مناسب مىدانم موعظهاى را كه مرحوم والد - رضوان الله عليه - در سنهء 1414 هجرى قمرى در مشهد مقدّس راجع به اهمّيّت علم و عمل و اعراض از اهواء دنيوى و منافع شيطانى و استقامت در مسير اهل بيت عليهم السّلام براى بعضى از تلامذهء خود ايراد فرمودند بياورم ، باشد تنبّهى براى نگارنده و تذكرهاى براى قرّاء گرامى گردد ، كه فرمودهاند : سخن حقّ از زبان حقّ اولى است .
قابل ذكر اينكه اين سخنرانى تقريباً دو سال به آخر حيات ايشان ايراد شده است و مىتوان آن را اتمام حجّتى براى شاگردان و عموم افراد ، بالخصوص فضلاء و طلّاب از آنان به حساب آورد .
أعوذُ باللهِ من الشّيطانِ الرَّجيم
بِسم الله الرَّحمن الرَّحيم
و صَلّى اللهُ عَلى محمّدٍ و آله الطّاهرينَ ، و لعنةُ اللهِ على أعدائهم أجمَعين
« مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُؤْتِيَهُ اللَهُ الْكِتبَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِبَادًا لّى مِن دُونِ اللَهِ وَ لكِن كُونُوا رَبنِيّينَ بِمَا كُنتُم تُعَلّمُونَ الْكِتبَ وَ بِمَا كُنتُمْ تَدْرُسُونَ » . [ آيه 79 از سوره آل عمران ]
« هيچ فردى از افراد بشر چنين قدرت و توانائى ندارد و در خور گنجايش و سعهء او نيست كه خدا به او كتاب و حكم و نبوّت را بدهد ، آنوقت او به مردم بگويد : شما بيائيد بندگان من باشيد ! در برابر پروردگار ، غير از خدا . و ليكن شماها - علمائى كه پاسدار كتاب هستيد - ربّانيّون باشيد ، يعنى نسبتتان با ربّ باشد ؛ علماء ربّانى باشيد نه علماء جسمانى ، نه علماء شهوى . يا اينكه از مادّهء تربيت « ربّانيين » يعنى اهل تربيت باشيد و مردم را تربيت كنيد و سوق بدهيد به محلّ اعلى ؛ بواسطهء اينكه شما كتاب را تدريس مىكنيد ، قرآن را تدريس مىكنيد ؛ و بواسطهء آنكه شما سر و كارتان و بحث و دراساتتان با قرآن است و با مسائل عقلى است و با مسائل الهى است . »