بسم الله الرّحمن الرّحيم
و الصّلاة على محمّد و آله الطّاهرين
و لعنة الله على أعدائهم أجمعين من الآن إلى قيام يوم الدّين
وَ أَقِمِ الصَّلاة طَرَفَىِ النَّهارِ وَ زُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ ذلِكَ ذِكْرى لِلذَّاكِرينَ . [ 1 ]
« و بپاىدار نماز را در دو طرف روز و پاسى كه از شب مىگذرد ، به درستى كه حسنات ، گناهان را از بين مىبرند ؛ اين تذكّرى است براى افرادى كه متذكّر گردند . »
انسان گاهى در اين دنيا مبتلا به گناه مىشود ، و گاهى اوقات حسنات از او صادر مىگردد ؛ گناه در وقت غفلت است ( لا يَزنِى الزّانِى حِينَ يَزنِى و هو مُؤمِنٌ و لا يَسرِقُ السّارِقُ حِينَ يَسرِقُ و هو مُؤمِنٌ ) [ 2 ] و طاعت در وقت تذكّر .
نفس انسان كه قابليّت كمال و إرتقاء به مدارج و معارج عاليهء انسانيت را
هامش
[ 1 ] الكافى ، ج 2 ، ص 32 ؛ وسائل الشيعة ، ج 12 ، ص 122 ، با اندكى اختلاف : [ زناكار در حال زنا ايمان ندارد و دزد هنگام سرقت مؤمن نمىباشد . مترجم ]
[ 1 ] - سوره هود ( 11 ) آيه 114 .