را درك كند و پى بذات اقدسش ببرد )
و يگانگى دارد بتوانائى و بزرگوارى ديدهاى او را نبيند هيچ حركت و سكونى از وى پوشيده نباشد ضدى و نظيرى و هم دوشى و مانندى ندارد هر كه را بخواهد طلب كند عاجز نيست از طلب كردن او و كسى را قدرت فرار نمودن از او نيست خلقى را كه خلق كرده و آفريده است از اصلى و ريشه و مادهاى نبوده آفريدههاى خود را از روى مثالى و نقشى آفرينش نداده است آسمان را بلند كرد بدون استوانه و زمين را بر هوا گشود بدون پايه آن را گسترده و جايگاه قرار داد و آب بيرون آورد از مجراهاى پهناور و گياههاى حركتكننده و با نمو آفريد گياهان به تسبيح و تنزيه او پرداختند آبها بفرمان او جارى شدند پاك و منزه است او و چقدر بزرگست شأن و مرتبه او و نيكو است تقدير و اندازهگيرى و او نافذ است فرمان او .
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحه 296
پدیدآورندگان: علم الهدى خراسانى
ص۲۹۶