تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 45

مساهمون:

ص٤٥
دامنه قيامت ، از آنها پاسدارى كنند . يكى از مهم‌ترين نكات در تبيين معناى حديث ثقلين ، دلالت اين حديث شريف بر امامت امام مهدى عليه السلام و لزوم تمسّك به ايشان است ؛ امّا قبل از هر گونه توضيح در اين باره ، مقدّمتا به سه پيام سرنوشت‌ساز اين سخن نورانى در ارتباط با امامت و رهبرى اهل بيت عليهم السلام اشاره‌اى كوتاه مىكنيم :

1 . عصمت اهل بيت

خداوند متعال ، خود ، عصمت قرآن و مصون بودن آن از هر گونه خطا را تضمين كرده است ، چنان كه مىفرمايد :
" إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ
. « 1 » ما ذكر ( قرآن ) را فرو فرستاديم و ما نگهبان آنيم " . نيز تأكيد مىفرمايد :
" لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ .
« 2 » باطل ، از پيش رو و از پشت سر آن ، به سويش نمىآيد . وحى [ نامه‌اى ] است از حكيمى ستوده " . پيام روشن " همتايىِ اهل بيت با قرآن " در حديث ثقلين ، " عصمت اهل بيت عليهم السلام " است ؛ زيرا : اوّلًا ، فرمان پيامبر صلى اللّه عليه و آله درباره تمسّك به اهل بيت در كنار قرآن ، به معناى وجوب اطاعت از آنان است و اگر اهل بيت مانند قرآن ، مصون از خطا نباشند ، وجوب
هامش
( 1 ) حجر : آيه 9 . ( 2 ) فصّلت : آيه 42 .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 45 | محمد الريشهري