" و [ باز ] نه ! سوگند به وجدان سرزنشگر ! " .
" و من نفس خود راى تبرئه نمىكنم ؛ چرا كه نفس قطعا به بدى امر مىكند ، مگر كسى راى كه خدا رحم كند ؛ زيرا پروردگار من آمرزنده مهربان است " .
حديث 4 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند عز و جل ، عقل را از نورى ذخيره و پنهان در علم ازلىِ خود آفريد و هيچ پيامبرِ فرستاده شده و فرشته مقرّبى را بر آن آگاه نساخت . دانش را جان آن ، فهم را روحش ، زهد را سرش ، حيا را چشمانش ، حكمت را زبانش ، مهر را همّتش ، و رحمت را دلش قرار داد و آن گاه ده چيز را در او جا داد و او را به آنها توانايى بخشيد : يقين ، ايمان ، راستى ، آرامش ، اخلاص ، مدارا ، دَهِش ، قناعت ، تسليم بودن و سپاسگزارى .
سپس فرمود : " پشت كن " و عقل ، پشت كرد . آن گاه به او فرمود : " رو كن " و او رو آورد . و آن گاه به او فرمود : " حرف بزن " . عقل گفت : ستايش ، از آنِ خدايى است كه ضد و انبازى ندارد ، مشابه و همترازى ندارد ، و معادل و همانندى برايش نيست ؛ خدايى كه همه چيز در برابر عظمتش خاضع و رام است .
آن گاه پروردگار تبارك و تعالى فرمود : " به عزّت و جلالم سوگند ، آفريدهاى بهتر از تو نيافريدم و فرمانبردارتر از تو برايم نيست و برتر از تو و شريفتر و عزيزتر از تو وجود ندارد . با تو مؤاخذه مىكنم و با تو مىبخشم . با تو به يگانگى شناخته مىشوم و با تو پرستيده مىشوم . با تو خوانده مىشوم و با تو به من پناه مىآورند و در پى من هستند . با تو از من مىترسند و بيمناك مىشوند . و ثواب و عقاب با توست " .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 127
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٢٧