و بعد از آن مىفرمايد كه : خمس را به مستحقّان ايشان رسانيد اگر هستيد شما از روى تحقيق ايمان آورندهء به خدا و به آنچه فرو فرستاديم از آيات قرآنى و نزول ملائكه و غير آن بر بندهء ما كه محمّد صلى الله عليه و آله است در روز بدر و جدا شدن حق از باطل ، و آن روزى بود كه بهم رسيدند دو گروه مسلمانان و كافران ، و آن روز جمعه هفدهم شهر رمضان در سنهء ثانيهء از هجرت بود .
و از حضرت ميزان اللَّه الفارق و مصباحه الناطق جعفر بن محمّد الصادق عليهما السلام مروى است كه نزول آيهء خمس در نوزدهم شهر رمضان المبارك واقع شد « 1 » .
وباز مىفرمايد كه : خداى تعالى بر همه چيز توانا است كه مردم اندك را بر لشكر بسيار غالب مىسازد .
و از حضرت ابى عبداللَّه عليه السلام منقول است كه : چون حق تعالى حرام گردانيد بر ما صدقه را يعنى زكات مفروضه را خمس را براى ما مقرّر فرمود ، پس صدقه بر ما حرام است ، و خمس بر ما حلال « 2 » .
و در احاديث وارد شده كه خداى تعالى خود را شريك گردانيد با پيغمبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت در خمس به جهت آن كه مردم متنبّه شوند كه بهترين مال است ، و تشنيع نكنند به مستحقّين خمس ، و مذلّت ايشان ننمايند كه اوساخ ناس به جهت ايشان مقرّر شده ، بلكه دانند كه خمس بهترين مال است كه خداى تعالى خود را در آن شريك نموده ، و فرموده است كه
( فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ )
لمؤلّفه :
هر گز نبوده است شريك خدا كسى * آل نبى شريك به خمساند با خدا
و شيخ الطايفه شيخ أبوجعفر طوسى رحمه اللَّه تعالى در كتاب تهذيب در مبحث خمس نقل نموده : عن أحدهما عليهما السلام في قول اللَّه تعالى
( وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ
هامش
( 1 ) مجمع البيان مرحوم طبرسى 4 : 364 .
( 2 ) مجمع البيان مرحوم طبرسى 4 : 364 .