قال سعيد : فقتل مع زيد بن علي « 1 » .
و از اين حديث صريحاً مستفاد مىشود شهيد شدن در راه ذرّيهء رسول اللَّه صلى الله عليه و آله هر چند غير امام باشند به مرتبهء عظيم القدر است ، كه بعد از مسألت دعاى خير از حضرت امام محمّدباقر عليه السلام اين دعا را آن حضرت به جهت مستدعى نموده ، و به اجابت رسيده است ، و با زيد رتبهء شهادت يافته مقتول شده است .
و مراتب ديگر از لفظ « نا » و ساير عبارت بر ذوى الأبصار واضح است .
وفي كتاب المحاسن للبرقي ، باب ثواب من استشهد مع آل محمّد صلى الله عليه و آله :
إسماعيل بن إسحاق ، عن الحسن بن الحسين ، عن سعيد بن خثيم ، عن محمّد بن القاسم ، عن زيد بن علي ، قال : من استشهد معنا أهل البيت له سبع رقوات ، قيل :
و ما سبع رقوات ؟ قال : سبع درجات ، ويشفع في سبعين من أهل بيته « 2 » .
از كلام محاسن كه اين حديث را در باب مذكور نقل نموده ، مستفاد مىشود كه زيد را از آل محمّد صلى الله عليه و آله دانسته ، و از كلام زيد معلوم مىشود كه خود را از اهل بيت شمرده ، و تعميم حكم نسبت به جميع ذرّيه بدون اختصاص به زيد و عمرو ظاهر است .
پس آنچه مرقوم شد از حكم آيه و حديث در اين سند مستفاد مىشود كه كسى كه در راه محبّت على بن ابيطالب عليه السلام و ذرّيهء آن حضرت هر چند غير امام باشند كشته شود في سبيل اللَّه شهيد شده ، و از براى او هفت درجه در بهشت خواهد بود ، و شفاعت هفتاد نفر از اهل بيت خود در روز قيامت خواهد نمود ، وسابقاً شطرى وافى نيز از اين مطلب در سند پنجم سمت ذكر يافت .
هامش
( 1 ) تفسير فرات كوفى ص 489 ح 634 .
( 2 ) محاسن برقى 1 : 135 ح 170 .