بعد از آن حضرت امام رضا عليه السلام مىفرمايد : پس بود پسر خالوى فرعون ، براى اين نسبت داد او را خداى تعالى به آل فرعون به اعتبار نسبتى كه او داشت به فرعون ، و وصف نكرد خداى تعالى به عنوان اضافهء آن رجل را به دين فرعون ، و همچنين تخصيص داد خداى تعالى ما را به خصوص ، به آن كه هستيم از رسول صلى الله عليه و آله به سبب تولّد يافتن از او ، و شريك فرمود ما را با مردمان در دين ، پس اين فرق است ميان آل و امّت ، اين است آيهء يازدهم .
و امّا آيهء دوازدهم ، پس قول خداى عزيز بزرگ است كه
( وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها )
« 1 » و امر كن اهل بيت خود را به نماز ، يعنى : بعد از آن كه تو مأمور شده در نماز در آيهء
( فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ )
اهل خود را به آن امر نماى .
ابوسعيد خدرى روايت كرده كه چون اين آيه نازل شد حضرت رسالت صلى الله عليه و آله تا مدّت نه ماه هر وقت نماز به در خانهء فاطمهء زهراء و امير المؤمنين صلوات اللَّه عليهما مىآمد و به آواز بلند ميگفت : الصلاة رحمكم اللَّه
( إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً )
« 2 » .
از ابوجعفر عليه السلام مروى است كه : حق تعالى امر كرد پيغمبر خود را كه مخصوص گرداند اهل البيت خود را به نماز دون ساير مردمان ، تا بر عالميان واضح شود كه اهل البيت او را نزد خداى تعالى منزلتى است كه كسى ديگر از بندگان آن منزلت ندارد ، پس به جهت اين امر كرد اهل بيت را با مردمان على العموم در كريمه
( وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ )
و بعد از آن امر فرمود به ايشان على الخصوص بر اداى آن « 3 » .
هامش
( 1 ) سورهء طه : 132 .
( 2 ) مجمع البيان مرحوم طبرسى 7 : 54 .
( 3 ) مجمع البيان مرحوم طبرسى 7 : 54 .