او مبيناً آن ثواب عظيم آن است كه مژده مىدهد خدا بدان بندگان خود را كه ايمان آوردهاند و كردهاند كارهاى شايسته ، تا به سبب اين سرور بهجت در مراسم عبادت افزايند ، و در وظايف طاعت جد و جهد به تقديم رسانند .
در كشّاف و غيره مذكور است كه : روزى انصار اظهار افتخار مىكردند بر قريش ، ابن عبّاس رضي اللَّه عنه - و به روايتى عبّاس - مر ايشان را گفت : ما را فضل و مزيّت ثابت است بر شما .
رسول صلى الله عليه و آله چون اين شنيد ، به مجلس ايشان آمد و فرمود كه : اى معشر انصار نه شما ذليل بوديد خداى تعالى شما را به واسطهء من عزيز و ارجمند گردانيد ؟
گفتند : بلى ، رسول اللَّه صلى الله عليه و آله فرمود : نه شما گمراه بوديد حق تعالى به سبب من شما را هدايت داد ؟ گفتند : بلى يا رسول اللَّه .
بعد از آن گفت : چرا جواب من نمىدهيد ؟ گفتند : چه بگوئيم يا رسول اللَّه ؟
فرمود : در جواب من بگوئيد كه : نه قوم تو را اخراج كردند و از نزد خود براندند ، پس ما تو را جا داديم و در پناه خود آورديم ، و نه قوم تكذيب تو كردند و ما تصديق تو نموديم ، و نه تو را مخذول ساختند پس ما تو را نصرت داديم .
و بر همين طريق حضرت رسالت صلى الله عليه و آله تعداد اوصاف جميلهء ايشان مىنمود ، تا همه به زانو در آمدند و گفتند : يا رسول اللَّه تن و جان ما فداى تو باد ، و همهء مالها كه داريم از آن خدا و رسول اللَّه است ، اگر اجازت فرمائى اموال خود را به طيب نفس به خادمان عتبهء عليّه تسليم تا در حوائج خود صرف نمائى ، و خاطر عاطر را از ممرّ اخراجات فراغتى حاصل شود ، اين آيه آمد كه بگو اى محمّد مر اهل ايمان را كه نمىخواهم از شما بر تبليغ احكام الهى مزدى ، غرض از ايمان و عملهاى صالح كه در آيهء شريفه به لفظ « والذين آمنوا وعملوا الصالحات » تا آخر آيه واقع شده اين مودّت است به حسب تفسير و بيان « 1 » .
هامش
( 1 ) تفسير كشّاف زمخشرى 3 : 467 .