نماز منع نمود ، حق تعالى موسى راى فرمود تا درون خانه هاى ايشان مساجد مقرّر كنند ، تا كافران بر عبادت ايشان مطّلع نشوند .
چنان چه مى فرما يد : و وحى كرديم به موسى و برادر او هارون عليهما السلام آن كه فرا گيريد جىء بازگشت براى قوم خود در شهر مصر خانه ها كه رجوع كنيد به آن جهت پرستش خدا ، و ديگر حكم كرديم كه بسازيد شما هر دو برادر و قوم شما خانه هاى خود راى مسجدهاى متوجّه قبله يعنى كعبه ، چه موسى عليه السلام نماز را به جانب كعبه گذاردى . تم كلام التفسير .
پس در اين آيه بيان منزلة هارون از موسى است ، و در اينجا نيز منزلة على است از رسول الله صلى الله عليه و آله ، و با وجود اين دليلى است روشن در قول رسول الله صلى الله عليه و آله هنگامى كه گفت : بدانيد كه اين مسجد حلال نيست مر جنبى راى مگر از براى محمّد و آل او .
گفتند علما : يا اباالحسن اين شرح و اين بيان يافت نمى شود مگر نزد شما گروه اهل بيت رسول صلى الله عليه و آله .
گفت حضرت امام رضا عليه السلام : كيست كه منكر شود از براى ما اين را ، و حال آن كه رسول الله صلى الله عليه و آله مى گويد : من شهرستان علمم ، و على در آن شهر است ، پس كسى كه ارادة آن شهر كند ، بايد به آن مدينه از راه در او داخل شود .
پس در آنچه و اضح كرديم و شرح نموديم از فضل و شرف و پيشوائى و برگزيدگى و طهارت ، چيزى است كه منكر آن نيست مگر معاندى ، و مر خداى راست سپاس بر اين تفضّلات كه احدى از معاندين از غايت و ضوح انكار انكار آن نتوانند نمود ، پس اين آية چهارم است .
و آية پنجم قول خداى تعالى است
( وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ )
« 1 » يعنى : بده خداوند خويشى را آنچه حقّ اوست ، مراد اقارب حضرت رسالتاند صلى الله عليه و آله ، و حقّ
هامش
( 1 ) سورهء اسراء : 26 .