آن ايستاده از غير شما باشد ، و اين كلام راى سه بار اعاده فرمود .
پس حضرت على بن ابيطالب عليه السلام بر خواست و به آن حضرت مبايعه كرد ، پس و ى اجابت كرد و فرمود : ادن منّي ، نزديك من آى اى علي ، علي عليه السلام نزديك و ى رفت ، و آن حضرت دهن مبارك و ى راى گشود ، و آب دهن مبارك خود راى در دهن او كرد ، و در هر دو دوش و هر دو دست او تفل فرمود .
ابولهب گفت : بد چيزى به پسر عم خود بخشيدى كه اجابت تو كرد ، و تو دهن و روى او راى به آب دهن پر ساختى ، پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود : ملأته حكمة و علما . به حكمت و علم دهن و روى او راى پر ساختم « 1 » .
و سعيد بن جبير از ابن عبّاس روايت كرده كه بعد از نزول آية مذكوره ، رسول صلى الله عليه و آله بر كوه صفا بر آمد و فرمود : يا صباحاه ، و اين كلمه اى است كه در و قت هجوم اعداء و نزول بلوى مى گويند ، قريش بعد از استماع اين كلمه جمع آمدند نزد حضرت رسالت صلى الله عليه و آله و گفتند : چه مىشود تو را ؟ فرمود : آيا چه مى بينيد ؟ اگر خبر دهم شما راى كه دشمن در و قت صبح يا شام به شما مى رسد ، تصديق من خواهيد كرد يا نه ؟ گفتند : بلى .
فرمود : فإنّي أنذرتكم بين يدي عذاب شديد ، پس به تحقيق كه من مى ترسانم شما راى از عذاب سخت كه در پيش است ، قوم از استماع اين متغيّر شد متفرّق گشتند ، و ابولهب گفت : تبّا لك ألهذا دعوتنا ؟ زيان كارى باد تو راى اى محمّد ما را از براى اين مى خواندى ، حق تعالى سورة تبّت يدا أبيلهب تا آخر در بارة او نازل گردانيد « 2 » . تم التفسير .
بعد از ذكر آية اولى حضرت امام رضا عليه السلام مى فرما يد : و آية ثانيه در اصطفاء قول خداى عزّوجل است كه
( إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ
هامش
( 1 ) تفسير برهان بحرانى 5 : 511 - 512 ح 4 .
( 2 ) تفسير برهان بحرانى 8 : 417 .