انبياء عليهم السلام از طريق مريم عليها السلام ، و همچنين ملحق گردانيده است ما را به ذرّيتهاى پيغمبر صلى الله عليه و آله از قبل مادر ما كه حضرت فاطمه عليها السلام است ، يعنى : ما اهل بيت از ذرارى پيغمبر صلى الله عليه و آله به اعتبار حضرت فاطمه عليها السلام مىگويند .
آيا زياده بگويم يا اميرالمؤمنين ؟ گفت : بگو ، گفتم : قول خداى تعالى
( فَمَنْ حَاجَّكَ )
تا آخر ، يعنى پس هر كه خصومت كند با تو اى محمّد ، ومجادله نمايد از نصارا در باب عيسى عليه السلام ، و بر اعتقاد باطل خود مصر باشد ، از پس آن كه آمد به تو از دانستن اين كه عيسى عليه السلام بندهء برگزيده و رسول حق تعالى است ، پس بگو ايشان را كه بيائيد با قصد درست تا از براى مباهله بخوانيم پسران ما و پسران شما را ، يعنى : ما پسران خود را و شما پسران خود را ، و ما زنان خود را و شما زنان خود را ، و ما نزديگان خود را كه از غايت عزّت و ارجمندى و نهايت اتّحاد مانند نفس ما باشد ، و شما بخوانيد نزديگان خود را كه به همين وجه باشند ، پس لعن كنيم بر كاذب خود ، پس بگردانيم لعنت خداى را بر دروغ گويان ، يعنى نفرين كنيم بر اهل كذب تا عذاب خدا متوجّه او شده حق از باطل جدا شود .
صاحب منهج الصادقين نقل نموده كه : چون اين آيه نازل شد ، حضرت رسول صلى الله عليه و آله وفد نجران را طلبيده فرمود : كه هر چند در حجّت مىافزايم شما در عناد و منازعه مىافزائيد ، اكنون بيائيد تا مباهله كنيم ، تا حق تعالى صادق را از كاذب ممتاز گرداند .
گفتند : امروز ما را مهلت ده تا با يك ديگر مشورت كنيم ، پس به منزل خود رفتند ، عاقب كه اعلم و افضل ايشان بود ايشان را گفت : كه عناد مورزيد كه بر شما ظاهر است كه محمّد صلى الله عليه و آله پيغمبر است .
اسقف كه از جملهء احبار ايشان بود گفت : اى قوم اگر محمّد فردا با همهء اصحاب خود بيرون آيد هيچ انديشه مكنيد ، و با او مباهله نمائيد كه او بر حق نيست ، و اگر با خواص و اقرباى خود بيرون آيد از مباهلهء او حذر كنيد كه او