اين درجه درجهء محمّد صلى الله عليه و آله است ، پس آيم آن روز و پوشيده باشم جامهاى از نور ، و بر سرم تاج سلطنت و اكليل كرامت بوده باشد ، و على بن أبيطالب پيشاپيش من است ، و خواهد بود به دستش علم من كه علم حمد است ، كه در آن علم نوشته شده : « لا إله إلّا اللَّه » تا آخر .
و هرگاه بگذريم به پيغمبران گويند : اين دو كس فرشتهء مقرّباند كه ما ايشان را نشناخته و نديده بوديم ، و به ملائكه كه بگذريم گويند : اين دو كس بهترين انبياى مرسلاند ، تا آن كه بالاى آن درجه روم ، و على در پى من باشد ، تا آن كه به مرتبهء اعلاى آن درجه برسم ، و على در پائين من به يك درجه باشد .
پس نماند در آن روز پيغمبرى و نه صديقى و نه شهيدى مگر آن كه بگويد :
خوشا حال اين دو بنده ، چه كرامت است ايشان را بر جناب اللَّه تعالى ، پس بيايد ندائى از جانب خداى جليل بزرگوار كه بشنواند آن صدا را به پيغمبران و مؤمنان كه : اين دوست من است محمّد ، و اين ولى من است على ، خوشا حال كسى كه دوست دارد او را ، و واى بر كسى كه دشمن دارد او را ، و دروغى بر او بندد .
و بعد از آن فرمود رسول خدا صلى الله عليه و آله : پس نماند آن روز احدى كه دوست داشته باشد تو را اى على مگر اين كه روح و راحت و استراحت يابد از اين كلام ، و سفيد شود روى او ، و خوشحال گردد به اين سبب دل او ، و نماند احدى از اعداى تو يا آن كه با تو نصب جنگ نموده است ، يا انكار كرده است از براى تو حقّى را ، مگر آن كه سياه شود روى او ، و مضطرب شود هر دو قدم او .
پس در اين حالت كه مرا هست ، رو كنند دو ملك به جانب من ، احد ايشان رضوان خزينه دار بهشت است ، و ديگرى مالك خزينه دار دوزخ .
پس پيش آيد رضوان و بگويد : السلام عليك يا احمد ، پس بگويم من : السلام عليك اى ملك ، كيستى تو ؟ چه خوب است روى تو ؟ و چه خوش است
فضائل السادات يا برترى خاندان رسالت و امامت ( فارسى ) — صفحة 193
مساهمون: السيد مهدي الرجائي
ص١٩٣