فإنّه حدّثني أبي ، عن محمّد بن الفضيل ، عن أبيالحسن عليه السلام ، قال : إنّ رحم آل محمّد عليهم السلام معلّقة بالعرش ، تقول : اللّهمّ صل من وصلني ، واقطع من قطعني ، وهي تجري في كلّ رحم « 1 » .
يعنى : نازل شده است اين آيه در شأن آل محمّد عليهم السلام ، و آنچه معاهده كرده است خداى تعالى با مردمان بر آن ، و آنچه اخذ كرده است بر ايشان از ميثاق و پيمان در عالم ذر ، يعنى قبل از خلقت از ولايت اميرالمؤمنين وائمّه عليهم السلام بعد از آن حضرت .
پس به تحقيق كه حديث نمود به من پدرم از محمّد بن الفضيل ، از حضرت ابيالحسن عليه السلام ، كه آن حضرت فرمود : به تحقيق رحم آل محمّد عليهم السلام آويخته است به عرش ، و حال آن كه مىگويد : خداوندا وصل كن كسى را كه وصل كرده است با من ، و قطع كن كسى را كه قطع كرده است از من .
و اين معلّق بودن به عرش جارى و مستمر است در هر رحمى از آل محمّد عليهم السلام ، به جهت آن كه كلام در خصوص ايشان بود ، يا آن كه مراد جميع ارحام باشد ، چنان چه بسيارى از آيات چنين است كه در باب شخصى يا قومى نازل شده ، و در باب ديگران جارى شده ، و مشهور است ميان اصوليين كه سبب نزول مخصّص نمىباشد ، و اعتبار به عموم لفظ است نه به خصوص سبب ، چنان چه در محلّ خود مبيّن شده .
وفي الكافي : عن أبي عبداللَّه 7 أنّه قال : إنّ الرحم معلّقة بالعرش ، تقول : اللّهمّ صل من وصلني ، واقطع من قطعني ، وهي رحم آل محمّد عليهم السلام ، وهو قول اللَّه عزّوجلّ
( الَّذِينَ يَصِلُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ )
و رحم كلّ ذي رحم « 2 » .
هامش
( 1 ) تفسير على بن ابراهيم قمّى 1 : 363 .
( 2 ) اصول كافى 2 : 151 ح 7 .