يعنى : آنها كه وفا مىكنند به پيمان خداى تعالى كه در روز ميثاق بستهاند ، و نمىشكنند آن پيمان را ، و آنان كه مىپيوندند به آنچه امر كرده است خداى تعالى كه به پيوند به آن از صلهء رحم وموالات مؤمنين ، و ايمان به جميع انبياء و كتب و امثال آن ، از مراعات حقوق اللَّه و حقوق الناس ، و مىترسند از عذاب پروردگار خود عموماً ، و خوف دارند از سختى حساب خصوصاً ، پس محاسبهء نفس خود مىكنند قبل از آن كه محاسبهء ايشان نمايند .
و آنان كه صبر كردند بر مكاره نفس و مخالفت هوى ، يا بر جهاد براى طلب رضاى پروردگار خود نه به ريا ، و به پاى داشتند نماز مفروضه را ، و انفاق كردند از آنچه بديشان داده بوديم در سر و علانيه ، و عوض بدى نيكوئى نمودند ، يا گناه را دفع كردند به توبه ، يا معصيت را به طاعت ، آن گروه كه به اين صفات موصفاند مر ايشان را سر انجام نيكوست ، بوستانها با اقامت كه هميشه در آن باشند .
و على بن ابراهيم در طى تفسير آيهء كريمه وافى هدايهء
( قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى )
« 1 » به سند خود ايراد نموده ، كه قال : أجر النبوّة أن تؤذوهم ، ولا تقطعوهم ، ولا تغضبوهم وتصلوهم ، ولا تنقضوا العهد فيهم ؛ لقوله
( وَ الَّذِينَ يَصِلُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ )
« 2 » .
و در طى تفسير
( وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ )
« 3 » ايراد نموده كه : أمّا من قرأ المودّة بفتح الميم والواو ، فالمراد بذلك الرحم والقرابة ، فإنّه سئل قاطعها عن سبب قطعها ، وروي عن ابن عبّاس أنّه قال : هو من قتل في مودّتنا أهل البيت « 4 » .
هامش
( 1 ) سورهء شورى : 23 .
( 2 ) تفسير على بن ابراهيم قمّى 2 : 275 .
( 3 ) سورهء تكوير : 8 .
( 4 ) تفسير على بن ابراهيم قمّى 2 : 407 .