بن ابىطالب عليه السلام فرستادند ، چه شما مولاى جميع اهل توحيد ، و مقتداى همهء ايشانيد .
و در تفسير على بن ابراهيم از ابىجعفر عليه السلام منقول است كه : ليلة الإسراء از جمله آياتى كه نمود خداى تعالى به محمّد صلى الله عليه و آله اين بود كه بر انگيخت اوّلين و آخرين از پيغمبران و رسولان را ، و اذان و اقامه گفت حضرت جبرئيل عليه السلام ، و پيش ايستاد حضرت رسول صلى الله عليه و آله و نماز گذارد با ايشان ، پس اين آيهء شريفه نازل شد
( وَ سْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنا أَ جَعَلْنا مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ )
« 1 » يعنى : بپرس اى محمّد از كسانى كه فرستاده بوديم پيش از تو آيا گردانيديم ، يعنى فرموديم در كتب منزله ايشان به جز خداى آمرزنده مهربان خدايانى كه عبادت كرده شوند .
پس پرسيد حضرت رسول صلى الله عليه و آله و گفت : بر چه چيز شهادت مىدهيد ؟ گفتند :
شهادت مىدهيم كه خدا يكى است ، و معبودى به غير از او نبوده و نيست ، و شهادت مىدهيم كه تو رسول خدائى ، و گرفته شده است بر آن پيمانها و عهدها از ما « 2 » .
پس مستفاد شد از آيهء
( إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ )
شرافت قريش وذرّيهء آن سرور ، و لزوم شكر اين نعمت عظمى ، و بزرگى آباء طيّبين ايشان بر جيع انبياء و مرسلين ، به نحوى كه احدى را محلّ انكار نيست .
هامش
( 1 ) سوره : زخرف : 45 .
( 2 ) تفسير على بن ابراهيم قمّى 2 : 285 .