و منشأ خروج از اسلام ، و مستلزم ناصبيت است ، پس چگونه آن منسوخ باشد .
و دليل بر اين آن است كه عبداللَّه بن حامد اصفهانى ، به اسناد خود روايت كرده از جرير بن عبداللَّه البجلي ، كه حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله فرمود : كه هر كه بميرد بر دوستى آل محمّد صلى الله عليه و آله شهيد مرده باشد ، و هر كس به دوستى آل محمّد صلى الله عليه و آله بميرد كامل الايمان مرده باشد ، و هر كه بميرد بر محبّت آل محمّد صلى الله عليه و آله مرحوم مرده باشد ، و هر كه بميرد بر دوستى آل محمّد صلى الله عليه و آله ملك الموت او را مژده دهد به بهشت ، و بعد از آن منكر و نكير .
و هر كه بميرد بر مودّت آل محمّد صلى الله عليه و آله در بهشت به ناز و نعمت باشد ، همچنان كه عروس را به زينت و ناز و نعمت تمام به خانهء شوهرش برند ، و هر كه بميرد بر محبّت آل محمّد صلى الله عليه و آله دو در بهشت در قبر بر روى او بگشايد ، و هر كه بر محبّت آل محمّد صلى الله عليه و آله مرده باشد قبر او زيارتگاه ملائكه رحمت باشد .
و هر كه بميرد بر دوستى آل محمّد صلى الله عليه و آله بر طريق سنّت و جماعت مرده باشد ، و هر كه بميرد بر دشمنى آل محمّد صلى الله عليه و آله روز قيامت در ميان هر دو چشم او نوشته باشد كه او نوميد است از رحمت خدا ، و هر كه بر دشمنى آل محمّد صلى الله عليه و آله بميرد كافر مرده باشد ، و هر كه بميرد بر بغض آل محمّد صلى الله عليه و آله نشنود بوى بهشت را ، و چون دوستى اهل البيت به اين مرتبه بوده باشد پس منسوخ بودن آيهء مذكوره محال باشد و مزد اداى رسالت نبود « 1 » .
و مؤيّد خسران اخروى معاندين اهل بيت نبوّت است آنچه ايراد نموده كلينى قدّس اللَّه نفسه القدّوسى في باب الكباير من الكافي : عدّة من أصحابنا ، عن أحمد بن محمّد بن خالد ، عن محمّد بن حبيب ، عن عبداللَّه بن عبدالرحمن الأصمّ ، عن عبداللَّه بن مسكان ، عن أبي عبداللَّه عليه السلام ، قال : قال أميرالمؤمنين عليه السلام : ما من
هامش
( 1 ) تفسير ثعلبى موسوم به كتاب الكشف والبيان 5 : 390 - 391 .