« ثمّ انتقل إلى طبقة اخرى » و از اين طبقه اشخاص زير را آورده است .
ابو القاسم ، عمر بن حسين بن عبد الله خرقى كه كتاب المختصر را تصنيف كرده و به سال سيصد و سى و چهار ( 334 ) در دمشق وفات يافته است .
و ابو بكر ، عبد العزيز جعفر بن يزداد بن معروف كه از اصحاب ابى بكر جلال بوده و كتابهايى در فقه تصنيف كرده و به سال سيصد و شصت و سه ( 363 ) به سنّ هفتاد و هشت سال ( 78 ) در گذشته است .
و احمد بن سليمان نجّاد « 1 » فقيه كه كتابى در خلاف تصنيف كرده است .
و ابو الحسين ، احمد بن جعفر بن منادى كه به سال سيصد و سى و شش ( 336 ) وفات يافته است .
ابو اسحاق ، بعد از ياد كردن احمد منادى ، نام هشت تن ديگر را به اختصار برده كه آخر ايشان ابو عبد الله ، حسين بن علىّ بن مروان بن حامد متوفّى به سال چهار صد و چهار ( 404 ) در راه مكه بوده آنگاه اشخاص ديگر را از اين طبقه آورده بدين قرار :
قاضى ابو على ، محمّد بن احمد بن ابو موسى هاشمى كه فقيهى « نيك فتوى » بوده و اهل علم را گرامى مىداشته و ابو اسحاق ، به گفتهء خودش در حلقهء او حضور يافته و انتفاع بسيار برده است .
قاضى ابو على از ديگر هاشميان به خليفهء عبّاسى ، القادر با لله ، نزديكتر و مخصوصتر مىبوده و او را مصنّفى است مليح . او به سال چهار صد و بيست و هشت ( 428 ) در گذشته است .
هامش
« 1 » بفتح نون و جيم مشدد و بعد از الف ، دالى مهمله . ابن اثير پس از اين ضبط چنين آورده است كه اين نسبت به صناعت معروفه است ( من يعالج الفرش و الوسائد و يخيطها ) و مشهور به اين نسبت ابو بكر احمد بن سلمان بن حسن بن اسرائيل نجاد فقيه حنبلى است كه بسيار حديث مىدانسته و از ابو داود سجستانى و عبد اللَّه بن احمد حنبل و حسن بن مكرم و غير اينان سماع حديث داشته و خلقى كثير از وى روايت كردهاند . نجاد به سال دويست و پنجاه و سه ( 253 ) تولد يافته و به سال سيصد و چهل و هشت ( 348 ) در گذشته است .