لو انّ المرتضى ابدى محلَّه
لخرّ النّاس طرّا سجّدا له ،
و مات الشّافعىّ و ليس يدرى
علىّ ربّه ام ربّه الله « 1 »
ابو نعيم در ترجمهء شافعى ( جلد نهم صفحه 152 ) ، به اسناد ، آورده كه برخى از مردم ، شافعى را بر كثرت محبت اهل بيت و افراط در ميل به ايشان سرزنش كرده و بر او عيب گرفتهاند پس در اين باره انشاء كرده و گفته است :
قف بالمحصّب من منى فاهتف بها
و اهتف بقاعد خيفها و النّاهض « 2 »
ان كان رفضا حبّ آل محمّد
فليشهد الثّقلان انّي رافضيّ
ابو نعيم در ترجمهء شافعى به تفصيل زياد پرداخته و نزديك صد صفحه از بيان عنوان و « لصوق نسب او بنسب پيغمبر » و از « بيان نسب و مولد و وفات » و « ذكر ائمه و علماء ، او را » و « متابعت او از آثار و سنن در استنباط احكام و عمل او به قياس . . » و « لطافت نظر و حصافت فكر . . » و « توكَّل به خدا و بذل مال و سخاء » و « كثرت عبادت . . » و غير اينها در بارهء او آورده و در زير اين عنوانها سخنانى بسيار نقل كرده
هامش
« 1 » با همه اشتهارى كه در نسبت اين اشعار به شافعى است محتمل است از ديگرى باشد كه بمذهب شافعى بوده نه خود امام شافعى .
« 2 » مصرع اول در معجم الادباء چنين است : « يا راكبا قف بالمحصّب من منى » و بعد از اين بيت و پيش از بيت بعد اين بيت است :سحرا اذا فاض الحجيج إلى منى
فيضا بملتطم الفرات الفائض« محصب موضع رمى جمرات است در منى و خيف دو سفيدى است در كوه سياه پشت كوه ابو قبيس كه به آن مناسبت مسجد را مسجد خيف گفتهاند .