ابى طاهر ( بنقل علامهء مجلسى [ جلد ششم بحار ] از آن ) مىآوريم . گفته است ( بدين مضمون ) :
« با زيد بن علىّ بن حسين بن علىّ بن ابى طالب در بارهء آن خطبه گفتگو مىكردم بوى گفتم : برخى چنان پندارند كه اين خطبه را ابو العيناء ساخته و به فاطمه نسبت داده است .
زيد گفت : مشايخ آل ابى طالب اين خطبه را از پدران خود روايت و به فرزندان خود تعليم مىكنند و به من هم پدرم از جدم از مادرش فاطمه اين را خبر داده است و مشايخ شيعه پيش از اين كه نياى ابو العيناء به دنيا آيد آن را روايت مىكرده و به بحث و فحص در پيرامن مطالبش مىپرداختهاند . و هم حسن بن علوان از عطيّهء عوفى حديث كرده كه او از عبد الله بن حسن و او از پدرش آن را شنيده است .
آنگاه خطبه را آورده است .
و باز همو به طريقى ديگر از زيد بن على از عمه اش زينب ، بنت الحسين ، مضمونى را بدين خلاصه آورده است :
« چون فاطمه دانست كه ابو بكر بر منع او از فدك تصميم گرفته با چند تن از زنان و بستگان خود بسوى ابو بكر روانه شد . ابو بكر ميان گروهى از مهاجر و انصار نشسته بود ، فاطمه بر او در آمد نالهاى كرد كه همهء حاضران به گريه افتادند چون آرام شدند و پردهاى در ميان آويختند گفت :
« الحمد للَّه على ما أنعم و الشّكر على ما الهم و الثّناء بما قدّم من عموم نعم ابتدأها و سبوغ آلاء اسداها . .
پس از آوردن جمله هايى در زمينهء حمد و ثناء و تنزيه خدا و شهادت بر رسالت پدرش و اشاره به زحمات و خدمات او در راه ارشاد و هدايت مردم چنين گفت :
« . . و معنا كتاب الله ، بيّنة بصائره و آى فينا منكشفة سرائره و برهان متجلَّية ظواهره . . فيه بيان حجج الله المنوّرة و عزائمه و محارمه « المحذّرة . . ففرض الله الإيمان تطهيرا لكم من الشرك . و الصّلاة تنزيها
ادوار فقه ( فارسي ) — صفحة 22
مساهمون: محمود الشهابي الخراساني
ص٢٢