- 2 - سفيان ثورى
ابو عبد الله سفيان بن سعيد بن مسروق ثورى « 1 » سفيان ثورى به گفتهء ابن خلَّكان در سال نود و پنج ( 95 ) در زمان خلافت سليمان بن عبد الملك و به گفتهء ابو اسحاق در سال نود و شش ( 96 ) و بقول ابن نديم در سال نود و هفت ( 97 ) متولد شده و در سال يك صد و شصت و يك ( 161 ) و به قولى يك صد و شصت و دو ( 162 ) در بصره ، به حال توارى و استتار ، از بيم خليفهء عباسى ( مهدى ) وفات يافته است .
ابن خلَّكان در بارهء او چنين افاده كرده است :
« سفيان ، در علم حديث و ديگر علوم ، پيشوا و امام و ، به اجماع همه ، مردى دين دار و پارسا و زاهد و ثقه بوده و او يكى از ائمهء مجتهدانست . بقول برخى ، شيخ ابو القاسم جنيد ، زاهد مشهور ، در فقه بر مذهب ثورى بوده و از او پيروى مىكرده است . . ثورى حديث را از اعمش « 2 » و ابو اسحاق سبيعى « 3 » و ديگر كسانى كه در طبقهء آنان بودهاند گرفته است . و اوزاعى و ابن جريج و محمد بن اسحاق و مالك و كسانى ديگر كه در اين طبقه بودهاند حديث از او شنيده و علم فرا گرفتهاند . »
هامش
« 1 » سفيان از اولاد ثور بن عبد مناة بن اد بن طابخة بن الياس بن مضر بوده و به همين مناسبت بدين نسبت شهرت يافته در بنى ثور كسانى برجسته زياد بودهاند .
ابن نديم چنين گفته است :
« مىگفتهاند : در بنى ثور سى مرد بودهاند كه هيچ كدام از ربيع بن خيثم ( زاهد مشهور كه يكى از « زهاد ثمانيه » است ) كمتر و پايينتر نبودهاند و همهء ايشان در كوفه ساكن بودهاند و هيچ يك از ايشان در بصره نبودهاند »
« 2 » سليمان بن مهران محدثى امامى و از ثقات شمرده شده است .
« 3 » عمرو بن عبد اللَّه از اعاظم فقهاء عامه است .