- 1 - حسن بن صالح
ابو عبد الله حسن بن صالح بن حىّ بن مسلم بن حيّان همدانى .
« حسن بن صالح در سال صدم ( 100 ) هجرى متولد شده و در سال يك صد و شصت و هفت ( 167 ) و به قولى يك صد و شصت و هشت ( 168 ) در گذشته است » ابو اسحاق پس از اين عنوان و بيان ، گفته است :
« احمد بن حنبل در حق حسن بن صالح چنين تعبير كرده است :
« صحيح الرّواية ، متفقّه ، صائن لنفسه فى الحديث و الورع » « حميد بن عبد الرحمن بن حميد رواسى « 1 » و يحيى بن آدم « 2 » از او حديث روايت كردهاند » ابن نديم در ترجمهء حسن بن صالح چنين افاده كرده است :
« از كبّار شيعهء زيديّه و از عظماء علماء ايشان و فقيهى متكلَّم بوده به سال صد متولد و در سال يك صد و شصت و هشت ( 168 ) به حال اختفاء در گذشته است » ( چون
هامش
« 1 » فى تنقيح المقال : « حميد بن عبد الرحمن بن العامري الرواسي ، عده ابن الاثير من الصحابة و لم اعرف حاله » . و فيه بعد عنوان « باب حميد » المعروف على الالسن و المستعمل ، الآن علما هو حميد مكبرا و لكن صرح فى الايضاح و رجال ابن داود و
بانه بضم الحاء المهملة و فتح الميم و سكون الياء المثناة من تحت و الدال المهملة مصغرا و ظنى انه اتى مكبرا و مصغرا جميعا » .
« 2 » ابن نديم چنين افاده كرده : « يحيى بن آدم ، كنيه اش ابو زكريا و مولاى آل عقبة بن ابى معيط است در سال دويست و سه ( 203 ) وفات يافته و از تأليفات اوست كتاب الفرائض ، كتابى است كبير ، و كتاب الخراج و كتاب الزوال » .