حافظ ابو نعيم در اوائل جلد دوم « حليه » ، پس از اين كه يك صد و سى تن از صحابه را نام برده ، قريب سى تن از زنان را بعنوان « صحابيّات » برشمرده است « 1 » از آن پس به ترجمهء حال تابعان و اتباع پرداخته است .
قسمت زنان صحابيّه را از فاطمهء زهرا دختر پيغمبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم آغاز كرده و به سلمى دختر قيس پايان داده است .
در اين اوراق به ياد پنج تن از آن زنان اكتفاء مىگردد و بيش يا كم از ايشان سخن به ميان مىآيد :
1 - فاطمهء زهرا ( س ) دختر پيغمبر ( ص ) 2 - عائشه زن پيغمبر ( ص ) 3 - حفصه زن پيغمبر ( ص ) 4 - ام بجيد حبيبيّه ( حوّاء ) 5 - سلمى دختر قيس .
هامش
« 1 » ابن عبد البر ( 363 - 463 ه . ق ) هم در كتاب « الاستيعاب فى اسماء الاصحاب » و ابن حجر عسقلانى ( 773 - 852 ه . ق ) نيز در كتاب « الاصابة فى تمييز الصحابة » ، و غير اين دو در كتب خود ، شمارهء زيادى از اين زنان را ياد كردهاند . به جلد چهارم كتاب الاصابه رجوع شود .