بس چهار كس گرامى و برگزيده شدند كه اكبر ما را زود مرگ از ميان برد - مقصودش كثير بن فرقد است - و دوم ، خود را دور و علم خويش را ضائع و نابود ساخت - عبد الرحمن بن عطاء - و سيم ، خود را بأغاليط مشغول داشت و ملوك او را فاسد ساختند - عبد العزيز بن عبد الله ماجشون - » « ابن قاسم گفته است : مالك از گفتن چهارم خوددارى كرد و به خاموشى گراييد و ما چنان دانستيم كه مقصود او از چهارمين ايشان خودش مىباشد » در بارهء ابن ابى سبره و كثير بن فرقد در كتب مربوط ، كه در دست دارم و توانستم مراجعه كنم چيزى بيش از آن چه آورده شد به نظر نرسيد .
ادوار فقه ( فارسي ) — صفحة 407
مساهمون: محمود الشهابي الخراساني
ص٤٠٧