الا كلّ من لا يقتدى بأئمّة
فقسمته ضيزى عن الحقّ خارجة
فخذهم : عبيد الله عروة ، قاسم
سعيد ، سليمان ، ابو بكر و خارجة
« . . و اين كه اين هفت تن بدين عنوان ( فقهاء سبعه ) خوانده شده و بدين سمت تخصيص و اشتهار يافتهاند از اين رو است كه بعد از صحابه ، اينان مرجع فتوى قرار گرفته و به فقه و افتاء اشتهار پيدا كردهاند .
« به گفتهء حافظ سلفى در عصر اينان گروهى از علماء تابعان مانند سالم بن عبد الله بن عمر و اشباه و امثال او مىبودهاند ليكن فتوى جز اين هفت فقيه را نمىبوده است » .
ابو اسحاق شيرازى پس از اين كه اين هفت فقيه تابعى را شمرده و ياد آورى كرده كه اينان بعنوان « فقهاء سبعه » خوانده شدهاند چنين آورده است :
« عبيد الله بن عبد الله بن عتبه كه خود يكى از آن هفت فقيه است آن شش فقيه ديگر را در ابيات زير ، كه در بارهء زنى از هذيل گفته ، نام برده و با هم فراهم آورده شده است .
احبّك حبّا لا يحبّك مثله
قريب و ، لا فى العاشقين ، بعيد
و حبّك يا امّ الصّبى مدلَّهى « 1 »
شهيدى ابو بكر فنعم شهيد
و يعرف وجدى قاسم بن محمّد
و عروة ما القابكم و سعيد
پاورقی
« 1 » دلهه : حيره و ادهشه .