طلقاء
كلمهء « طليق » در زبان تازى وصفى است بمعنى اسم مفعول چون « جريح » بمعنى « مجروح » و از آن « آزاد شده » اراده گرديده و كلمهء « طلقاء » جمع آنست يعنى آزاد شدگان . در سال فتح مكَّه گروهى از مردم مكَّه كه از آن جمله بوده است هند و فرزندش معاويه و ديگر فرزندان او از آزاد شدگان بودهاند بدين جهت كلمهء « طلقاء » عنوان ايشان گرديده و اين عنوان بر آنان اطلاق مىشده است .
از اين پيش از طبرى نقل شد كه ابو سفيان به واسطهء جوار عباس ، عمّ پيغمبر ( ص ) و اظهار ايمان و اجراء كلمهء شهادت بر زبان از كشته شدن رهايى يافت و در عداد مسلمين شمرده شد .
هنگام فتح مكَّه عباس از پيغمبر ( ص ) درخواست كرد كه براى تأليف قلب ابو سفيان و ارضاء غريزهء جاه طلبى او خانهء وى يكى از موارد امان و مواضع امن قرار داده شود . در خواست او پذيرفته شد و گروهى از خويشان و بستگان ابو سفيان بدانجا پناه بردند و از كشته شدن و اسارت نجات يافتند هند و فرزندانش معاويه و ديگر فرزندان او از اين گروه ، و مانند ديگر امان يافتگان مكَّه در عداد « طلقاء » بشمار آمدند .
چون مكَّه فتح شد و پيغمبر ( ص ) به مكَّه در آمد جلو در كعبه ايستاد و حمد و ثناء الهى گزارد آنگاه احكامى چند بيان كرد و تغيير عادات ناشى از نخوت و استكبار و عصبيّت جاهلى را به ايشان دستور داد و تصريح كرد كه قرشى را بر حبشى برترى
ادوار فقه ( فارسي ) — صفحة 108
مساهمون: محمود الشهابي الخراساني
ص١٠٨