و متكثّر ، به عباراتى متفاوت ، كه همهء آنها بر كلمهء « اهل بيت » اشتمال دارد آورده از جمله در طىّ قضيهء استشهادى كه على عليه السّلام در زمان خلافت خود در مسجد كوفه كرده گفته است :
« ابو نعيم » « 1 » در كتاب « حلية الاولياء » ، و هم جز او ، از ابو طفيل ، و غير او ، آوردهاند كه على عليه السّلام به خطبه ايستاد و پس از حمد و ثناء الهى اين مضمون را گفت :
« به خدا سوگند مىدهم كسانى را كه در روز غدير خم حاضر بوده و به گوش خود از پيغمبر شنيده و به ياد سپردهاند ، نه كسانى كه حاضر نبوده و از ديگران شنيدهاند ، برخيزند .
« پس هفده تن از صحابه كه از ايشان بوده خزيمة بن ثابت و سهل بن سعد و عدىّ بن حاتم و عقبة بن عامر و ابو ايوب انصارى و ابو سعيد خدرى و ابو شريح خزاعى و ابو قدّامه انصارى و ابو يعلى انصارى و ابو هيثم بن تيهان و مردانى ديگر از قريش ، به پا خاستند .
« على فرمود : باز گوييد آن چه شنيدهايد .
« گفتند : شهادت مىدهيم كه با پيغمبر ( ص ) از حجّة الوداع بر مىگشتيم ، در غدير خم فرود آمديم . اقامهء نماز را بانك در دادند . چون پيغمبر از نماز فراغ يافت بايستاد و خداى را حمد و سپاس بگزارد پس از آن گفت :
« نزديك مىبينم كه خدا مرا فرا خواند و من او را اجابت كنم . همانا من مسئولم شما نيز مسئول هستيد » آنگاه گفت :
« أيّها النّاس ! انّي تارك فيكم الثقلين : كتاب الله و عترتى ، ان تمسّكتم بهما لن تضلَّوا فانظروا كيف تخلفونى فيهما ، و انّهما
هامش
« 1 » « ابو نعيم ( مصغرا ) الاصفهانى ، الحافظ ، احمد بن عبد اللَّه بن احمد از مشايخ محدثين و رواة و از اكابر ثقات صاحب « حلية الاولياء » و جد مجلسيين است ، وفاتش سنهء 430 - تل - و قبرش در اصفهان » ( هدية الاحباب ) .