42 - كتاب حدود
حد كه در اصل لغت بمعنى حاجز ميان دو چيز و بمعنى نهايت و منع ، كه به همان معنى اول بر مىگردد ، به كار رفته در شرع عبارتست از وارد ساختن عقوبت و كيفرى را بر مكلف براى معصيتى كه مرتكب شده بدان اندازه كه شارع مقدر و مقرر داشته است .
اين معنى شرعى با همان معنى اصلى لغت كمال تناسب را دارد چه تقدير و تقرير حدود موجب منع مكلف است از ارتكاب معاصى .
براى حد چهار قسم زير ياد شده و آيات مربوط بهر قسمى در زير عنوان آن قسم ايراد شده است :
1 - حد زنا .
2 - حد قذف .
3 - حد سرقت .
4 - محاربه .
1 - حد زنا
در بارهء حد زنا چهار آيهء زير آورده شده است :
1 - آيهء 15 ، از سورهء نساء * ( وَاللَّاتِي يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ الله لَهُنَّ سَبِيلًا ) * گفتهاند در آغاز اسلام عقوبت زانيه آن بوده كه او را در خانه نگهدارند
ادوار فقه ( فارسي ) — صفحة 230
مساهمون: محمود الشهابي الخراساني
ص٢٣٠