رانكوئى ، عبد الرزاق بن ملا مير ، قرن 11
شرح فارسى بر مصباح الشريعه است . مختصرى از عبارت كتاب را به عربى مى آورد و به فارسى شرح مى نمايد و سپس عبارت بعدى را ذكر مىكند . درآغاز آن رساله را به شهيد ثانى نسبت داده است . تأليف آن در نيمه جمادى الاولى 1087 ق به پايان رسيده است . اين مؤلف « تحرير القواعد الكلامية » را نيز به سال 1077 نگاشته است .
[ نسخه هاى خطى فارسى ، منزوى 2 / 1257 ؛ فهرست ميكروفيلمهاى دانشگاه تهران 1 / 133 ]
8209 ) نسخه شماره : 6276 - 156 / 30
آغاز : الحمدلله يعنى شكر و ثنا وستايش مختص بذات واجب الوجود موصوف به جميع صفات كماليه ومعرا و منزه از جميع شوائب ونقائص حمد درلغت به معنى ستودن است
انجام : و ترك دنيا و اختيار زهد وقناعت كه محبوب اوست محبوب او باشد وذلك فضل الله يؤتيه من يشاء وهو ذوفضل عظيم قد فرغ من ترجمة هذا المتن . . . عبدالرزاق الجيلانى يوم الجمعه منتصف . . .
يك برگ از اول افتادگى دارد ، نسخ و نستعليق ، عبدالوهاب بن محمد باقر ندوشنى يزدى ، جاى عناوين خالى مانده ، درآخر نسخه چند شعر تحرير شده است . متن عربى نسخ و شرح نستعليق ، جلد : تيماج مشكى ، 182 برگ ، 19 سطر ، 13 * 21 سم
شرح معالم الاصول - - - ) ملاذ الاوتاد فى تقرير بحث الاستاد
شرح معالم الاصول
( اصول فقه - فارسى )
شيروانى ، محمد بن حسن ، 1033 - 1098 ق
نام مؤلف در نسخه نيامده است . به ضبط « الذريعة » ( 6 . 210 ) ملا ميرزاى شيروانى حاشيه اى به فارسى بر « معالم » نگاشته است و نيز در انتهاى نسخه مكرر « حاشيه فارسى بر معالم الاصول » ضميمه « معالم الاصول » شماره 17509 كتابخانه آستان قدس ، كاتب نسخه ، محشى را بالصراحه ملا ميرزاى شيروانى دانسته است . فراجع . بهر ترتيب كتاب حاشيه اى است مفصل و شرح گونه در عناوين « قوله » با اين توضيح كه شارح نخست يك عبارت از ابتداى هر مبحث را نقل و سپس با عناوين : « اول ، دوم ، سوم . . . » توضيحات خويش را مى نگارد . ( وفادار مرادى )
[ كتابخانه جامع گوهرشاد 2 / 625 ؛ الذريعة 14 / 71 ؛ مدرسه نمازى ص 162 ؛ فهرست آستان قدس 16 / 193 ]
8210 ) نسخه شماره : 7370 - 160 / 37
آغاز : بسمله الفقه فى اللغة الفهم وفى اصطلاح يعنى فقه درلغت فهميدن چيز است ودراصطلاح اهل شرع دانستن احكام شرعيه وفرعيه است از دلايلى كه مفصلًا دلالت بر آن احكام كند