[ 14 ] تحمل رنج دنيا آنان را از گرفتار رنج و محنت شدن در آخرت رهانيده است ، و بر خلاف رنج و تعبى كه اهل دوزخ با آن رو به رو مىشوند ، اينان در مجالس انس بهشتى ، بىدرد و رنجى از چشيدن شراب پاكيزهاى كه در برابر خود آمادهء در جامها دارند لذت مىبرند .
«
وَ أَكْوابٌ مَوْضُوعَةٌ
- و ساغرهاى آماده ، » آكندهء از شراب طهور ، [ 15 ] در حالى كه به پشتيهاى رديف شده تكيه دادهاند :
«
وَ نَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ
- و بالشهاى به صف قرار گرفته ، » [ 16 ] در هر سو كه بخواهند فرشهاى گسترده براى نشستن بر روى آنها مىيابند :
«
وَ زَرابِيُّ مَبْثُوثَةٌ
- و فرشهاى گرانبهاى گسترده ، » و گفتهاند كه زرابى قاليهايى است كه برجستگيهاى نرم دارد .
[ 17 ] ميان آدمى و فهم حقايق حجابى جز غفلت وجود ندارد ، و چون اين حجاب برداشته شود ، آن حقايق را آشكار در برابر خود مىبيند ، و قرآن در اين كار به او يارى مىكند . / 69 او را به نظر كردن در اين حقايق آشناى پيرامون خودش كه معمولا از توجه به آنها غافل است ، ترغيب مىكند و مىگويد :
«
أَ فَلا يَنْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ
- آيا به شتران نمىنگرند كه چگونه آفريده شدهاند ؟ » پس چون نگاه كنند ، درياهاى معرفت در برابر چشمان ايشان به تموّج در مىآيد . حقّا چنين است . شترى كه با زندگى ايشان آميخته شده و حتى زندگى آنان با زندگى شتران بافت واحدى پيدا كرده ، و براى اين جانور هزار اسم ساختهاند كه در آنها وجود اين جانور و صفات و حالات آن منعكس مىشود ، و بسا هست كه براى انسان به اندازهء اين عدد نام توصيفى فراهم نيامده است . . . همين شترى كه بر پشت آن سوار مىشوند ، و از شير آن مىنوشند ، و گوشت آن را مىخورند ، و با پيشاب آن بعضى دردها را درمان مىكنند ، و از پشم و كرك آن خانههاى سبك و جامه و