تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 320

مساهمون:

ص٣٢٠
/ 343 سورة الهمزة

[ سوره الهمزة ( 104 ) : آيات 1 تا 9 ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ ( 1 ) الَّذِي جَمَعَ مالاً وَ عَدَّدَهُ ( 2 ) يَحْسَبُ أَنَّ مالَهُ أَخْلَدَهُ ( 3 ) كَلاَّ لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ ( 4 ) وَ ما أَدْراكَ مَا الْحُطَمَةُ ( 5 ) نارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ ( 6 ) الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ ( 7 ) إِنَّها عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ ( 8 ) فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ ( 9 ) / 344

واى بر هر سخن چين عيب جو

شرح آيات :

[ 1 ] صفات نيك ، همچون صفات بد ، در دارندگان آنها يكديگر را فرا مىخوانند ، بدان سبب كه از ريشهء واحدى برخاسته‌اند ، و لذا قرآن آنها را با هم به ياد مىآورد ، تا چنان باشد كه مردمان را از رفتار كلى آنان بشناسيم و ارزش نهيم و تنها نظر به صفات استثنايى آنها نداشته باشيم . هلاك و لعنت مخصوص كسانى است كه ، براى بزرگى فروشى ، از مردمان رو به روى ايشان عيب جويى مىكنند ، و چون غايب باشند به سخن چينى از ايشان مىپردازند ، و اين همه براى ايجاد فساد و تباهى و فتنه در زمين است ، و ميان كسانى از ايشان كه آشكارا كافرند با كسانى كه ادعاى ايمان دارند ، تفاوتى نيست ، چه اينها از صفات مؤمنان نيست ، و ميان خدا و هيچ فردى از آفريدگانش
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 320 | احمد آرام / السيد محمد تقي المدرسي