4 - كيفيات نفسانى .
لا ضرر و لا ضرار
مراد از « لا » ، نفى ضرر و ضرار است ، يا نهى از ضرر و ضرار مقصود است ؟
مقصود از « ضرر » و « ضرار » چيست ؟ دايرهى نفوذ اين قاعده تا چه حدّى است ؟
نسبت بين اين قاعده و ادلّهى اوليّهى احكام كه دربردارندهى احكام ضرورى هستند چيست ؟ به عنوان « قاعدهى لا ضرر » رجوع شود .
لبّ
لبّ به معناى مغز ، خالص ، ميانه ، دل و عقل هر چيزى است . و امّا در اصطلاح صوفيه ، لبّ عبارت است از : عقلى كه به نور قدسى منوّر است و از تاريكى تجليات وهمى نفسانى خالى است . و امّا در اصطلاح اصوليين ، لبّ ، صفت دليل واقع مىشود و آن را « دليل لبّى » گويند . به عنوان « دليل » رجوع شود .
لحن الخطاب
به عنوان « قياس » ذيل « قياس اولويّت » و عنوان « مفهوم » رجوع شود .
لطف
لطف يعنى :
1 - به هركس و هر چيز آنچه را كه مستحقّ آن است دادن .
2 - بيان مصلحتها و مفسدهها .
3 - مطلق احسان و اكرام .
4 - بيان آنچه كه بنده را به خداوند - تبارك و تعالى - نزديك مىكند و آنچه كه