مراتب امر به معروف و نهى از منكر
مسأله 2804 - براى امر به معروف و نهى از منكر مراتبى است ، و جايز نيست با احتمال حاصل شدن مقصود از مرتبه پايين ، به مراتب ديگر عمل شود .
مسأله 2805 - مرتبهء اول آن كه با شخص معصيتكار طورى عمل شود كه بفهمد براى ارتكاب او به معصيت ، اين نحو عمل با او شده است ، مثل اين كه از او رو برگرداند ، يا با چهرهء عبوس با او ملاقات كند ، يا ترك مراوده با او كند و از او اعراض كند به نحوى كه معلوم شود اين امور براى آن است كه او ترك معصيت كند .
مسأله 2806 - اگر در اين مرتبه درجاتى باشد لازم است با احتمال تأثير درجه خفيفتر ، به همان اكتفا كند ، مثلًا اگر احتمال مىدهد كه با ترك تكلم با او ، مقصود حاصل مىشود ، به همان اكتفا كند و به درجهء بالاتر ، عمل نكند ، خصوصاً اگر طرف ، شخصى است كه اين نحو عمل موجب هتك او مىشود .
مسأله 2807 - اگر اعراض نمودن و ترك معاشرت با معصيتكار موجب تخفيف معصيت مىشود يا احتمال بدهد كه موجب تخفيف مىشود ، واجب است اگرچه بداند موجب ترك به كلّى نمىشود ، و اين امر در صورتى است كه با مراتب ديگر ، نتواند از معصيت جلوگيرى كند .
مسأله 2808 - اگر علماى اعلام احتمال بدهند كه اعراض از ظلمه و سلاطين جور ، موجب تخفيف ظلم آنها مىشود ، واجب است اعراض كنند از آنها ، و به ملت مسلمان بفهمانند اعراض خود را .
مسأله 2809 - اگر مراوده و معاشرت علماى اعلام با ظلمه و سلاطين جور ، موجب تخفيف ظلم آنها شود ، بايد ملاحظه كنند كه آيا ترك معاشرت اهم است - زيرا ممكن است معاشرت موجب سستى عقايد مردم شود ، و موجب هتك اسلام و مراجع اسلام شود - يا تخفيف ظلم ، پس هر كدام اهم است ، به آن عمل كنند .