علماى اسلام شود واجب است اظهار حق به هر نحوى كه ممكن است اگرچه بدانند تأثير نمىكند .
مسأله 2794 - اگر احتمال صحيح داده شود كه سكوت موجب آن مىشود كه منكرى معروف شود يا معروفى منكر شود واجب است خصوصاً بر علماى اعلام اظهار حق و اعلام آن ، و جايز نيست سكوت .
مسأله 2795 - اگر سكوت علماى اعلام موجب تقويت ظالم شود يا موجب تأييد او گردد يا موجب جرأت او شود بر ساير محرمات ، واجب است اظهار حق و انكار باطل اگرچه تأثير فعلى نداشته باشد .
مسأله 2796 - اگر سكوت علماى اعلام باعث شود كه مردم به آنها بدگمان شوند و آنها را متهم كنند به سازش با دستگاه ظلم ، واجب است اظهار حق و انكار باطل اگرچه بدانند جلوگيرى از محرم نمىشود و اظهار آنها اثرى براى رفع ظلم ندارد .
مسأله 2797 - اگر ورود بعض علماى اعلام در دستگاه ظلمه موجب شود كه از مفسدهها و منكراتى جلوگيرى شود واجب است تصدى آن امر مگر آن كه مفسدهء اهمى در آن باشد ، مثل آن كه تصدى آنها باعث سستى عقايد مردم شود يا سلب اعتماد آنها به علما گردد ، در اين صورت جايز نيست .
مسأله 2798 - جايز نيست براى علما و ائمه جماعت تصدى مدارس دينيه از طرف دولت جائر و اداره اوقاف چنان دولتى ، چه حقوق خود و طلاب علوم دينيه را از دولت جائر يا از مردم يا از موقوفات بگيرند اگرچه موقوفهء خود مدرسه باشد زيرا دخالت دولت جائر در اين امور و امثال آن مقدمه است براى هدم اساس اسلام به دستور مستعمرين كه در جميع دول اسلامى اشباه آن اجرا شد يا در شرف اجراست .
مسأله 2799 - جايز نيست براى طلاب علوم دينيه دخول در مؤسسات دولتى كه به اسم مؤسسات دينيه تأسيس نمودهاند مثل مدارس دينيه كه دولتهاى جائر در آنها دخالت مىنمايند ، و از متوليان گرفتهاند ، و يا متوليان را تحت سلطه و نفوذ خود قرار
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 511
مساهمون: السيد الخميني
ص٥١١