كه به واسطهء آن ، يقين يا گمان به مردن او پيدا مىشود ، اگر وصيت كند كه مقدارى از مال او را به مصرفى برسانند صحيح نيست .
مسأله 2699 - اگر انسان وصيت كند كه چيزى به كسى بدهند ، در صورتى آن كس آن چيز را مالك مىشود كه آن را قبول كند اگرچه در حال زنده بودن وصيت كننده باشد .
مسأله 2700 - وقتى انسان نشانههاى مرگ را در خود ديد ، بايد فوراً امانتهاى مردم را به صاحبانش برگرداند و اگر به مردم بدهكار است و موقع دادن آن بدهى رسيده بايد بدهد ، و اگر خودش نمىتواند بدهد ، يا موقع دادن بدهى او نرسيده ، بايد وصيت كند و بر وصيت شاهد بگيرد ، ولى اگر بدهى او معلوم باشد ، و اطمينان دارد كه ورثه مىپردازند وصيت كردن لازم نيست .
مسأله 2701 - كسى كه نشانههاى مرگ را در خود مىبيند ، اگر خمس و زكات و مظالم بدهكار است بايد فوراً بدهد و اگر نمىتواند بدهد چنانچه از خودش مال دارد ، يا احتمال مىدهد كسى آنها را ادا نمايد ، بايد وصيت كند و همچنين است اگر حج بر او واجب باشد .
مسأله 2702 - كسى كه نشانههاى مرگ را در خود مىبيند ، اگر نماز و روزهء قضا دارد ، بايد وصيت كند كه از مال خودش براى آنها اجير بگيرند ، بلكه اگر مال نداشته باشد ولى احتمال بدهد كسى بدون آن كه چيزى بگيرد آنها را انجام مىدهد ، باز هم واجب است وصيت نمايد ، و اگر قضاى نماز و روزهء او به تفصيلى كه در صفحه 247 و 248 گفته شد ، بر پسر بزرگترش واجب باشد ، بايد به او اطلاع دهد يا وصيت كند كه براى او بهجا آورند .
مسأله 2703 - كسى كه نشانههاى مرگ را در خود مىبيند ، اگر مالى پيش كسى دارد يا در جايى پنهان كرده است كه ورثه نمىدانند ، چنانچه به واسطهء ندانستن ، حقشان از بين برود ، بايد به آنان اطلاع دهد و لازم نيست براى بچههاى صغير خود قيّم و
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 489
مساهمون: السيد الخميني
ص٤٨٩