ولى به قدرى به خدا گفته مىشود كه هر وقت كسى آن اسم را بگويد ، ذات مقدس حق در نظر مىآيد ، مثل آن كه به خالق و رازق قسم بخورد صحيح است . بلكه اگر به لفظى قسم بخورد كه بدون قرينه ، خدا به نظر نمىآيد ولى او قصد خدا را كند بنابر احتياط بايد به آن قسم عمل نمايد .
چهارم : قسم را به زبان بياورد و اگر بنويسد يا در قلبش آن را قصد كند صحيح نيست ولى آدم لال اگر با اشاره قسم بخورد صحيح است .
پنجم : عمل كردن به قسم براى او ممكن باشد و اگر موقعى كه قسم مىخورد ممكن باشد و بعد تا آخر وقتى كه براى قسم معيّن كرده عاجز شود يا برايش مشقت داشته باشد قسم او از وقتى كه عاجز شده بههم مىخورد .
مسأله 2672 - اگر پدر از قسم خوردن فرزند جلوگيرى كند ، يا شوهر از قسم خوردن زن جلوگيرى نمايد ، قسم آنان صحيح نيست .
مسأله 2673 - اگر فرزند بدون اجازهء پدر و زن بدون اجازهء شوهر قسم بخورد ، قسم آنان بعيد نيست صحيح نباشد لكن نبايد احتياط را ترك كنند .
مسأله 2674 - اگر انسان از روى فراموشى ، يا ناچارى به قسم عمل نكند ، كفاره بر او واجب نيست . و همچنين است اگر مجبورش كنند كه به قسم عمل ننمايد . و قسمى كه آدم وسواسى مىخورد ، مثل اين كه مىگويد و اللَّه الآن مشغول نماز مىشوم و به واسطهء وسواس مشغول نمىشود ، اگر وسواس او طورى باشد كه بىاختيار به قسم عمل نكند كفاره ندارد .
مسأله 2675 - كسى كه قسم مىخورد ، اگر حرف او راست باشد قسم خوردن او مكروه است و اگر دروغ باشد حرام و از گناهان بزرگ مىباشد ، ولى اگر براى اين كه خودش يا مسلمان ديگرى را از شر ظالمى نجات دهد ، قسم دروغ بخورد اشكال ندارد بلكه گاهى واجب مىشود و اين جور قسم خوردن غير از قسمى است كه در مسائل پيش گفته شد .
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 483
مساهمون: السيد الخميني
ص٤٨٣