تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 478

مساهمون:

ص٤٧٨
مسأله 2646 - هرگاه فرزند ، نذرى كند اگرچه بدون اجازهء پدر هم باشد بايد به آن نذر عمل نمايد . مسأله 2647 - انسان كارى را مىتواند نذر كند كه انجام آن برايش ممكن باشد بنابراين كسى كه نمىتواند پياده كربلا برود ، اگر نذر كند كه پياده برود ، نذر او صحيح نيست . مسأله 2648 - اگر نذر كند كه كار حرام يا مكروهى را انجام دهد ، يا كار واجب يا مستحبى را ترك كند ، نذر او صحيح نيست . مسأله 2649 - اگر نذر كند كه كار مباحى را انجام دهد يا ترك نمايد . چنانچه به‌جا آوردن آن و تركش از هر جهت مساوى باشد ، نذر او صحيح نيست و اگر انجام آن از جهتى بهتر باشد و انسان به قصد همان جهت نذر كند ، مثلًا نذر كند غذايى را بخورد كه براى عبادت قوّت بگيرد نذر او صحيح است . و نيز اگر ترك آن از جهتى بهتر باشد و انسان براى همان جهت نذر كند كه آن را ترك نمايد مثلًا براى اين كه دود مضر است نذر كند كه آن را استعمال نكند نذر او صحيح مىباشد . مسأله 2650 - اگر نذر كند نماز واجب خود را در جايى بخواند كه به خودى خود ثواب نماز در آن‌جا زياد نيست مثلًا نذر كند نماز را در اتاق بخواند ، چنانچه نماز خواندن در آن‌جا از جهتى بهتر باشد مثلًا به واسطهء اين كه خلوت است انسان حضور قلب پيدا مىكند ، نذر صحيح است . مسأله 2651 - اگر نذر كند عملى را انجام دهد ، بايد همانطور كه نذر كرده به‌جا آورد پس اگر نذر كند كه روز اول ماه صدقه بدهد ، يا روزه بگيرد ، يا نماز اول ماه بخواند چنانچه قبل از آن روز يا بعد از آن به‌جا آورد كفايت نمىكند . و نيز اگر نذر كند كه وقتى مريض او خوب شد صدقه بدهد ، چنانچه پيش از آن كه خوب شود صدقه را بدهد كافى نيست . مسأله 2652 - اگر نذر كند روزه بگيرد ولى وقت و مقدار آن را معيّن نكند چنانچه